بسياري از آيات قرآن مجيد مويد اين حقيقت است و دوران خوشي و امنيت را نويد ميدهد که يقينا همهي جهان را فرا خواهد گرفت و بشريت از رفاه و عدالت و آزادي و از تمام مايحتاج يک زندگي آبرومندانه برخوردار خواهد شد.
قرآن مجيد ميفرمايد:
«و لقد کتبنا في الزبور من بعد الذکر ان الارض يرثها عبادي الصالحون» [1] .
«و ما بعد از تورات در زبور داود نوشتيم و در کتب انبياء سلف وعده داديم که البته بندگان نيکوکار من ملک زمين را وارث و متصرف خواهند شد.»
پس اسلام ادامهي اديان پيشين آسماني است که جملگي به بشريت، آيندهي سعادت باري را نويد ميدهند تا فرمانروائي زمين تا فرمانروائي زمين و جهان از آن طلايه داران با ايمان و نيکوکار گردد و زماني که اين فرمانراوائي بدست طلايهداران با ايمان و نيکوکار بيفتد فرصتي براي سعادت و يک دوره رفاه، دست خواهد داد.
خداوند بزرگ ميفرمايد:
«انا لننصر رسلنا و الذين آمنوا في الحياة الدنيا و يوم يقوم الاشهاد» [2] .
«ما (که خداي توانائيم) البته رسولان خود و اهل ايمان را هم در دنيا (بر دشمنانشان) ظفر و نصرت ميدهيم و هم روز قيامت که گواهان (اعمال نيک و بد) به شهات برخيزند.»
بديهي است پيامبران که خود، خواهان خوشبختي و عدالت و آزادياند و پيروانشان که خويشتن را وقف خدمت آرمانهاي مقدس ياد شده کردهاند از گزند و آسيب در امان نبودهاند. آنچه پيامبران و پيروانشان متحمل شدند به مراتب سختتر از رنجهائي است که ساير مردم کشيدند؛ زيرا آنان جبههي مبارزه و جهاد را بخاطر خوشبختي بشريت و حيثيت او رهبري ميکردند، لذا سرنيزههاي ستم و طغيان بسوي سينههاي آنان روانه گشت و زندگي دنيائي آنان مبدل به يکپارچه درد و رنج و تعب در راه خدا شده بود. و لکن خداوند تبارک و تعالي به پيامبران و اهل ايمان وعدهي برآورده شدن آرمانهاي والايشان و چشيدن طعم شيرين پيروزي سريع در دنيا و لذت اجر و ثوابش در آخرت را داده است.
بفرمودهي خدايتعالي:
«هو الذي ارسل رسوله بالهدي و دين الحق ليظهره علي الدين کله و لو کره المشرکون» [3] .
«اوست خدائي که رسول خود (محمد مصطفي صلي الله عليه و آله) را با دين حق بهدايت خلق فرستاد تا بر همهي اديان عالم تسلط و برتري دهد هرچند مشرکان و کافران ناراضي و مخالف باشند».
اين آيه سه بار در قرآن کريم تکرار شده است تا وعدهي پروردگار را در مورد گسترش دين اسلام در پهنهي گيتي و پيدايش حقيقي و بکار بردن آنرا در پي ناکامي همهي مکاتب و اديان ديگر به ثبوت برساند.
بفرمودهي خداي تبارک و تعالي:
«و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين» [4] .
«ما اراده کرديم که بر ناتوان شدگان زمين منت گذارده و آنها را پيشوايان خلق قرار دهيم و وارث ملک و جاه فرعونيان گردانيم.»
پروردگار، گروههاي ستمديده و مستضعف و رنجديدهي زمين که بهترين نمونههاي آنان ائمهي برحق و اهل بيت محمد صلوات الله عليهم اجمعين هستند منت خواهد گذارد تا عملا رهبري جهان را بعهده گيرند و در پناه حکومت عدل و ايمان وارثان ثروتهائي شوند.
اينها همه به راستي نشانههاي روشني است که تاکيد بر اين دارند که حق سرانجام پيروز شده و پيروان حق زمام جهان را بدست گرفته و آن را بساحل امن و امان رهنمون خواهند شد.
بي شک اين وعدهها در تاريخ گذشتهي انسان تحقق نيافت و تا به امروز نيز جامه عمل نپوشيده است و جز دو راه چارهاي نيست: يا اينکه بدرستي اين وعده مشکوک باشيم که بايد از اين تفکر پناه بر خدا برد يا اينکه بر اين عقيده باشيم که اين وعدهها درآينده تحقق خواهند يافت و يقينا نميتوان در صحت و درستي اين وعدهها تشکيک نمود زيرا که:
«وعد الله لا يخلف الله وعده» [5] .
اين وعده الهي است و خدا هرگز خلاف وعده نميکند.
و نيز بر مبناي آيهي شريفهي قرآن که ميفرمايد:
«ان الله لا يخلف الميعاد» [6] .
بدرستيکه خداوند خلاف وعده نخواهد کرد.
ناگزيريم که مطمئن باشيم که اين وعدهها در آينده بصورت يک حقيقت واقعي درآيند هر چند که اين آينده دور باشد.
