اهل سنت منکر اين اخبار نيستند زيرا که هم در کتب معتبره ايشان ضبط شده و هم از کثرت به حدي است که قابل انکار نيست و هيچ کس منکر ظهور مهدي ارواحنا له الفداء و قيام او در آخر الزمان و غلبه او بر اديان و تسل او بر روي زمين نيست، الا اينکه ايشان سه دسته شده اند:
يک دسته از ايشان که منصفند چنانچه ذکر شد موافق با شيعه اند در جميع خصوصيات.
دسته ديگر که معظم ايشانند چون امر ولادت آن حضرت بر ايشان مخفي شده معتقدند که او از نسل علي و فاطمه و از ذريه حسين عليه السلام است، اما هنوز متولد نشده و در همان اوان نزديک به قيام متولد خواهد شد و در باقي امور مطابق دسته اول تا آنجا که اخبار خودشان حاکي است از خصوصيات و کيفيات ظهور و علائم قائلند.
دسته سوم بعضي قليل قائلند که مراد از مهدي ارواحنا له الفداء همان عيسي بن مريم است که نازل خواهد شد و خصوصيات را بر وي منطبق مي‏کنند و قول اين طائفه نزد همه مردود است و شايد قائل به آن الآن وجود نداشته باشد و اين قول مخالف نص پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم است به اتفاق روايات شيعه و سني که فرمود: عيسي بن مريم پشت سر مهدي ارواحنا له الفداء نماز مي‏گزارد. [1]
اشکالاتي که بر غيبت شده از اين دو دسته اخير است که يا قائلند به اين که مهدي ارواحنا له الفداء همان عيسي عليه السلام است و يا اين که هنوز متولد نشده و بعدا متولد خواهد شد و: فرزند امام حسن عسکري عليه السلام را يا رأسا منکرند که براي آن حضرت فرزندي بوده، چون خود نديده‏اند و از کسي مانند خود نشنيده اند و يا مي‏گويند اگر بوده تا کنون مرده و هلاک شده، نظر به آن اشکالات موهوم و موهوني که در نظرشان قوي آمده.