واي بر اين امت از پادشاهان جبار ستمگر که چگونه مي‏کشند، مي‏ترسانند کساني را که اطاعت خدا کنند مگر آن کس که اطاعت ايشان کند. پس مومن پرهيزگار باشد مسالمت کنه به زبان و از ايشان فرار کند به دل.
امور به دست کسي افتد که اگر مردم حرف بزنند ايشان را بکشد و اگر ساکت باشند حق ايشان را مباح خود شمرد، حقوق ايشان را براي خود جلوگيري کند و براي خود جلب کند، حرمتشان را لگد کوب و خونشان را بريزد و دلهايشان را پر از خوف و رعب کند.
بر خود والي کنند و امر خود و دين خود را بر عهده‏ي کسي گذارند که در ميان ايشان به مکر و منکر و رشوه و قتل عمد کند، گويا ايشان امام و پيشواي قرآنند و قرآن امام و پيشواي ايشان نيست.
مالک دولت شود کسي که مالک آن نبوده و اهليت آن را ندارد لکعي از لکع‏ها (لئيم - احمق - عاري از منطق).
اهل باطل را عمال خود کنند و بر اهل حق مسلط کنند.
سلطان، مومن را ذليل کند براي خاطر کافر.
سلطان احتکار طعام کند.
اموال ذوي القربي (از خمس و انفال و اوقاف خاصه‏ي ايشان) قسمت شود به راههاي باطل و صرف قمار و شراب شود.
خرابي بيشتر منظور شود از آبادي.
چيزي از مشرق و چيزي از مغرب بياورند (از مرام‏ها و روش ايشان) و امت اسلامي را به آن آلوده کنند، اي واي به حال ضعيفان امت از ايشان و اي واي بر ايشان از خدا.
حکم به جور کنند.
همه جا قانون جور حکومت کند.