مرد اطاعت زن خود کند.
مرد از زن خود قبيح مي‏بيند، نه او را نهي مي‏کند و نه قبيح را از او دور مي‏کند.
بهترين خانواده در نظر مردم کساني هستند که زنان خود را کمک و مساعدت کنند بر فسق ايشان.
مرد از کسب فجور زن خود مي‏خورد و مي‏داند و اقامه بر آن مي‏کند.
زن شوهر را مقهور مي‏کند بر چيزي که خلاف ميل اوست، يعني فجور و سپس از آن چه به دست آورده بر شوهر خود انفاق مي‏کند.
آنچه زن براي شوهر مي‏آورد از بهاي فرج خود و بي عفتي‏هاي خود مي‏گيرد، حتي اين که اگر عرضا و طولا بدهد اهميت نمي‏دهد و هر گونه بدي که درباره او گفته شود از کسي نمي‏پذيرد. اين است آن ديوث که خداوند از او قبول نمي‏کند نه قولي و نه عملي و نه عدلي و نه از وي عذري مي‏پذيرد، خوراک او حرام و منکح او حرام، پس واجب است قتل او در شرع اسلام و واجب است رسوائي او در بين انام و ورود او در آتش برافروخته است در روز قيامت.
مرد، زن و جاريه خود را (دختر و کنيز) به کرايه مي‏دهد و به طعام و شراب کم و پستي راضي مي‏شود.
پدران خوشحالند به آن چه قبيح از اولاد خود مي‏بينند، نه آن قبيح را از ايشان دور مي‏کنند و نه ايشان را از آن نهي مي‏کنند.
طلاق بسيار شود (اين نتيجه آن فسادها است.)