باطنها خبيث و ظاهرها نيکو از جهت طمع در دنيا.
روها نيکو و دلها بدخو باشد، هر که ايشان را ببيند خوشش آيد و هر که با ايشان معامله کند به او ظلم کنند.
جثه و هيکل آدميزاد، اما دلها دلهاي شياطين.
روهاي مردم روهاي آدم و دلهاشان دلهاي شياطين.
دلهاي ايشان از مردار گنديدهتر، و از صبر زرد [1] تلختر.
در وقت سخن گفتن کلامشان از عسل شيرينتر ولي دلهاشان از حنظل تلختر.
مثل مردم، مثل گل خر زهره باشد که قشنگ و خوش رنگ است، اما طعمش تلخ است. سخن حکيمانه گويند، کلامشان پند و حکمت باشد، اما اعمالشان دردي است که دوا ندارد، گرگ هائي باشند که لباس ميش بر تن کردهاند.
پوست ميش بر دلهاي گرگ خو بپوشند.
[1] «صبر زرد» گياهي از گروه زنبق است که داراي شيرهي تلخي ميباشد، در پزشکي براي درمان اسهال به کار ميرود. اين گياه و در مناطق گرم چون آفريقا ميرويد (المنجد).
