ذکر خرابي بصره در اخبار مکرر شده و در بعضي از روايات خرابي شهر اشعري را از علامات شمرده، آن هم همان بصره است که به تاسيس ابوموسي اشعري بنا شد.
ولي آنچه استفاده مي‏شود آن است که خرابي بصره به دفعات متعدد اتفاق افتد و خرابي او به انواعي است: يکي به سبب جنگ و تهاجم سپاهها و اين بسيار اتفاق افتاده و بعد هم خواهد شد. و ديگر به سبب غرق يا خسف.
اما خسف پس آن از علامات سال قبل از ظهور است و ذکر آن خواهد شد.
و اما غرق پس از اخبار معلوم مي‏شود که دو مرتبه غرق خواهد شد: يکي قبل از ظهور، و يکي بعد از ظهور، اما بعد از ظهور را در حوادث سال ظهور ذکر خواهيم کرد، و اما قبل از ظهور که جزء علامات است.
پس در سفينة البحار از علي بن ميثم شارح نهج البلاغه نقل کرده که فرموده: بر حسب نقلي که براي ما شده آن است که در زمان قادر بالله و قائم بالله عباسي، چنان غرق شد که مصداق فرموده‏ي امير المومنين گرديد و صدق فرمايشش که فرمود: چنان غرق شود که نماند جز مسجد او مانند، سينه‏ي کشتي ظاهر شد و به جز مسجد او باقي نماند و همه‏ي خانه‏ها خراب گرديد. [1]