از جمله وقايع گذشته راجع به بني العباس يکي بيعت صبي و ديگر خلع و عرب عنان خود را. حضرت باقر عليه السلام فرمود:
«اذا ظهرت بيعة الصبي قام کل صيصة بصيصيته»
هر گاه بيعت کودک ظاهر شود هر صاحب شاخي به شاخ خود قيام کند. [1]
و از حضرت صادق عليه السلام پرسيده شد:
«چه وقت فرج شيعه شما خواهد بود؟
فرمود:
وقتي که اختلاف در بني عباس افتد و سلطنت ايشان سست شود و طمع کند در ايشان کسي که قدرت طمع نداشت و عرب عنان خود را خلع کند (يعني افسار گسيخته شوند) و هر صاحب شاخي شاخ خود را بلند کند». [2]
اين امر واقع شده و گذشته. ولي روايت ديگري در بيعت صبي هست که او مربوط به اين امر نيست بلکه او کنايه از حضرت قائم است.
از حضرت باقر عليه السلام فرمود:
«صاحب اين امر سن او از همه‏ي ما کوچکتر و شخص او از همه مخفي‏تر است». عرض شد: چه وقت وقت او خواهد بود؟
(يعني وقتي که بدانيم که او متولد شده، چون شخص او بايد مخفي باشد، پس علامت تولد او و علامت انتهاي امر به سوي او چه وقت است؟)
فرمود: هرگاه قافله خبر آورند به بيعت غلام (يعني خبر آورند که شيعه به پسري بيعت کرده).
سپس فرمود: «پس در آن هنگام هر صاحب شاخي لوائي بلند کند». [3] .
(يعني در آن وقت ميان شيعه اختلاف افتد و اشخاصي سر بلند کنند مانند شلمغاني و حسين بن منصور حلاج و ابن ابي غزاقر و ديگران که هر کس لواء دعوتي بلند کرد. [4] .
و روايات ديگري نيز هست که امور دولت به دست صبيان افتد، ولي او از وقايع عامه است که اختصاص به دوره‏ي بني العباس ندارد.