ما مي‏بينيم که خداوند براي هر حادثه‏ي جزئي که در زمين اتفاق مي‏افتد علامت و نشانه‏اي در آسمان قرار داده، از خسوف و کسوف و اتصال و اقتران کواکب و بادهاي سياه و سرخ و غير ذلک که از اين علامات حادثه را قبل از وقوعش استنباط مي‏کنند و از اين راه است که علم نجوم تاسيس شده و عده‏اي براي به دست آوردن حوادث آينده طالب اين علم گشته و وقت خود را صرف آن نموده، اگر چه عاقبت به تمام آن نرسيده و نتوانند رسيد مگر با وحي ملک علام، که آن هم اختصاص به پيغمبر يا امام دارد، و لهذا دروغ ايشان بيشتر از راست ايشان است و از اين جهت پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم فرمود:
«المنجم کذاب»
چنان اين علامات فلکيه با حوادث ارضيه نوع تصادفي دارند؛ که جمعي از بشر آنها را موثر در اين حوادث دانسته و حوادث را نوعي از عمليات و افعال نجوم و کواکب شمرده، تا اينکه بعضي آنها را قديم فرض کرده و گروهي به پرستش آنها قيام کردند و همچنين خداوند علامات ديگر سماوي براي عقوبت و زجر اهل معاصي قرار داده که بعد از وقوع آن علامات رخ دهد و همچنين بعضي از حوادث ارضي را علامت براي حوادث ديگر يا براي عقوبت و زجر از معاصي قرار داده، مانند زلزله و خسف و انفجار و خشکي درياچه‏ها يا به آب آمدن بعضي از مواضع و غير ذلک و اين علامات ارضي و سماوي کوچک و بزرگ دارد نسبت به حوادث يا وقايع، هر چه حادثه مهمتر باشد علامت بزرگتر و عظيم‏تر نمايان خواهد شد.