حضرت باقر عليه السلام فرمود:
«و لا يکون الا علي رأس شرار الناس».
«ظهور نخواهد بود مگر بر سر مردمان شرير، پس هر چه شرارت مردم بش و مردم شرير بيشتر گردند به ظهور نزديکتر خواهد بود». [1]
مردم شرير در هر دوره‏اي بوده و لهذا به هر کتابي که مراجعه مي‏کني مي‏بيني صاحب آن کتاب از اهل زمان خود شکايت کرده، اما ايکاش آن اشخاص که از صدر اول تا حدود نيم قرن پيش بودند. در اين زمان ما مي‏بودند تا ببينند اشرار يعني چه؟ و تا تصديق کنند که تاکنون معني حديث مصداق پيدا نکرده بود، پناه مي‏بريم به خدا از شر اهل اين زمان که از هيچ چيز پروا ندارند و شرارت در همه طبقات ساري شده و آنهائي هم که اهل ايمان و ظاهر الصلاح شمرده مي‏شوند، چون موقعش برسد دست کمي از اشرار ندارند.