در وقايع خاصه راجع به شيعه گذشت از اميرالمؤمنين عليه‏السلام و حضرت مجتبي عليه‏السلام که فرمودند:
«وقتي که شيعه مختلف شوند و به هم درافتند و از يکديگر تبري کنند و يکديگر را لعن کنند و آب دهن بر روي يکديگر افکنند)
راوي گفت: هيچ خيري در آن زمان نيست.
فرمودند: همه‏ي خير در آن زمان است که قائم قيام کند و همه اينها را بردارد». [1]
اميرالمؤمنين عليه‏السلام علاوه کرده فرمود:
«پس هفتاد نفر را که بر خدا و رسول دروغ مي‏گفتند پيش کشد و گردنشان را بزند، پس خداوند همه را بر يک امر جمع کند». [2]
از اين معلوم مي‏شود که وجه اختلاف و تبري همان دروغگوياني هستند که تشکيل حزب و مسلک و مرام داده و مردم را به خود جمع و از وحدت متفرق مي‏سازند.