اخبار در اين باره به خصوص درباره‏ي سيصد و سيزده تن بسيار است و ليکن به قدر حاجت اشاره مي‏رود، حضرت جواد عليه السلام فرمود:
«جمع مي‏شوند به نزد او اصحاب او به عدد اهل بدر سيصد و سيزده تن، و اين است قول خداوند: (أينما تکونوا يأت بکم الله جميعا ان الله علي کل شي ء قدير). [1]
«هر کجا باشيد خداوند شما را جميعا مي‏آورد، زيرا که او بر هر چيز قادر است».
فرمود:
«هر گاه اين عده از اهل زمين به نزد او جمع شوند امر خود را ظاهر کند، پس چون عقده تکميل شود (يعني عدد معهود) و آن ده هزار است خروج کند به اذن خداوند». [2]
و فرمود:
«براي قائم گنجهائي است نه از طلا و نه از نقره، اسبهائي است قوي هيکل و مرداني است با علامت، خداوند ايشان را از شهرهاي دور جمع مي‏کند به عدد اهل بدر سيصد و سيزده تن و با آن حضرت صحيفه‏اي است مهر شده که در وي شماره‏ي اصحاب او با اساميشان و شهرشان و طبايعشان و زي شان و کنيه و لقبشان مسطور است، مرداني هستند رنجکش و با جديت در طاعت او». [3]
حضرت باقر عليه السلام فرمود:
«هر گاه خارج شود پشت خود را به کعبه دهد و سيصد و سيزده تن جمع شوند و اول چيزي که بگويد اين است: (بقية الله خير لکم ان کنتم مومنين) [4]
پس بگويد: منم بقية الله، پس هر گاه جمع شود به سوي او عقد و او ده هزار است خروج کند». [5]
مردي از اهل کوفه از حضرت صادق عليه السلام پرسيد:
«چقدر با قائم خروج خواهند کرد؟ مردم مي‏گويند به عدد اهل بدر است سيصد و سيزده تن.
فرمود: خروج نمي‏کند مگر در اولي قوة (صاحبان قوت) و اولي قوة کمتر از ده هزار نيست». [6]
و نيز فرمود: «خروج نمي‏کند تا اينکه حلقه تمام شود.
ابوبصير پرسيد: حلقه چقدر است؟
فرموده: ده هزار». [7]
آيا ده هزار به علاوه‏ي سيصد و سيزده تن است يا با آنها ده هزار است؟ معلوم نيست. ولي ظاهر اين است که به علاوه باشد و مخفي نماند که دوازده نفر از آن سيصد و سيزده تن نقباي آن حضرت اند به عدد نقباي بني اسرائيل و يکي از آنها علمدار خواهد بود و خواهد آمد که علمدار شعيب بن صالح است.