ايشان را در اين باره اغراضي است:
1- صرف مخالفت با احاديث ائمه چه در اين باب و چه در ابواب ديگر يکي از غرضهاي مهم ايشان است، همواره از حسد و عنادي که با ائمه عليهم السلام داشتند ميکوشيدند تا هر خبري که از ايشان بشنوند يکي بر خلافش وضع کنند يا در او تحريف و تغييري دهند و يا حديث ديگر مانند او نسبت به ائمه عليهم السلام دهند و در اين کار ايشان را سه نظر بود:
يکي: محض مخالفت و تشفي کينه باطني بدين وسيله.
دوم: موهون ساختن ايشان را در انظار که بر خلاف گفتهي پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم يا گفته خودشان گفتهاند و يا مختلف حديث کردهاند.
سوم: رم دادن و متفرق ساختن شيعيان از اطراف ايشان به اين جهت که ايشان احاديثشان مختلف است. پس به همين علت بعضي بد دل ميشوند و بعضي تشکيک بر ايشان وارد ميشود.
2- اينکه چون بر خلاف ايشان حديث وضع کنند ايشان را مانند ديگران راوي و ناقل حديث معرفي ميکنند و بدين وسيله از مقام امامت و بزرگي ايشان ميکاهند.
3- اينکه بعضي از ايشان که خود را ائمه مردم ميدانستند ناچارند در مقابل گفتههاي ائمه عليهم السلام گفته هائي داشته باشند تا امامت خود را ثابت کنند، زيرا که اگر موافق ايشان باشد در همه جهت فضيلتي براي ايشان نميماند.
4- اينکه چون خود را در مقابل ايشان امام ميگمارند، بغض و حسدشان بيشتر وادار ميکند ايشان را بر مخالفت، چنانکه از يکي از ائمهي ايشان پرسيدند: در حال سجده چشم را بايد باز کرد يا بر هم گذاشت؟ گفت: نميدانم جعفر بن محمد چه گفته، شما يک چشم باز و يکي را بر هم گذاريد از باب احتياط، تا مخالفت او به عمل آمده باشد. [1]
5- در خصوص مقام، چون ميدانستند که مهدي ارواحنا له الفداء از اهلبيت است و ميديدند که ائمه عليهم السلام به آن حضرت مباهات ميکنند و مردم را به شمشير او مژده ميدهند و وعده ميدهند و تسليت ميدهند که او انتقام ما و شما را خواهد کشيد از اين مسلمين منافقين و اين اخبار از ايشان نشر ميشد مجبور ميشدند که در مقابل احاديث وضع کنند بر خلاف که هم ايشان را تکذيب کنند و هم شنوندگان را تشکيک کنند.
6- چون آن اخبار از ائمه عليهم السلام نشر ميشد، بسا سبب ميشد که مردم بيشتر به طرف ائمه عليهم السلام روند، زيرا که قيام مهدي را به طور حتم نميدانستند چه وقت خواهد بود در هر زمان احتمال ميدادند که در همان وقت باشد و چون مهدي از اهل بيت است و دولت بالاخره به ايشان بر خواهد گشت، پس بسا ميشد که اين موجب رغبت بسياري به سوي ايشان ميشد تا از دولت ايشان استفاده کنند يا از شمشير ايشان ايمن باشند. لهذا اين اخبار را وضع ميکردند که مهدي مهربان است و نظر او به همه يکسان است و او به قدر يک حجامت هم خون نخواهد ريخت، بدين وسيله دلگرمي به مردم ميدادند و ايشان را به مذهب و اعمال خود مغرور ميکردند.
7- چون وضع کنندگان به طور تحقيق نميدانستند وقت قيام مهدي را اين اخبار را وضع ميکردند که اگر احتمال در آن اوان قيام کند طرفدار بسيار داشته باشند که مهدي را از ايشان دفع کنند.
8- چون قائم ارواحنا له الفداء از اهل بيت بود بر حسب عنادي که با اهل بيت داشتند اين اخبار را وضع کردند که در هر وقت که او قيام کند چه در زمان خودشان و چه بعد مخالف مهدي نيستي، مهدي خونريزي نميکند، چنانکه در اخبار وارد شده که قريش و غير قريش خواهند گفت: اين محمدي نيست اين علوي نيست اين فاطمي نيست و اگر بود اين همهي مردم را نميکشت، اگر بود رحم در دل او بود! پس از جهت اينکه براي آن حضرت دشمن و مخالف بسيار کنند اين اخبار را وضع کردند، ملاحظه کنيد که مخالفين تا کجا پيش بيني کرده و تا چه اندازه غرض راني کردهاند.
