در همه جا دين اسلام را بپا کند و هيچ ديني جز اسلام باقي نگذارد، هر سنتي را احيا کند و هر بدعتي را زائل سازد، حلال و حرام را دائر کند
حضرت باقر عليه السلام فرمود:
خداوند شرق و غرب زمين را براي او فتح کند و مي‏کشد مردم را تا اينکه باقي نماند مگر دين اسلام. [1]
حضرت صادق عليه السلام در اين آيه:
(و له اسلم من في السموات و الأرض طوعا و کرها و اليه يرجعون). [2]
«براي خدا اسلام آورد آنکه در آسمانها است و آنکه در زمين است خواه از روي طوع و رغبت، خواه از روي کراهت و به سوي او برگشت خواهيد کرد».
فرمود:
هرگاه قائم ارواحنا له الفداء قيام کند نخواهد ماند زميني مگر اينکه ندا شود در او شهادت (لا اله اله الله محمد رسول الله صلي الله عليه و اله و سلم). [3]
حضرت موسي بن جعفر عليه السلام نيز در همين آيه فرمود:
اين آيه در شان قائم ارواحنا له الفداء نازل شده هرگاه خروج کند بر يهود و نصاري و صابئين و زنادقه و اهل رده (يعني مرتدين) و کفار در شرق زمين و غرب او پس بر ايشان اسلام را عرضه کند، هر کس اسلام آورد از روي طوع و رغبت او را امر کند به نماز و روزه و زکات و به آنچه مسلمان امر مي‏شود و بر او واجب مي‏شود و کسي که اسلام نياورد گردن او را مي‏زند تا اينکه نماند در همه‏ي شرق و غرب احدي مگر اينکه خدا را توحيد کند.
ابن بکير عرض کرد: قربانت شوم خلق بيش از اين است (يعني بيش از اين است که يک نفر بر همه مسلط شود).
فرمود: خداوند هر گاه اراده کند امري را زياد را کم و کم را زياد مي‏کند. [4]
و حضرت باقر عليه السلام در اين آيه:
(الذين ان مکناهم في الأرض أقاموا الصلوة و آتوا الزکوة و امروا بالمعروف و نهو عن المنکر و لله عاقبة الامور) [5]
«کساني که هر گاه تمکن بدهيم ايشان را در زمين اقامه‏ي نماز مي‏کنند و زکات مي‏دهند و امر به معروف و نهي از منکر مي‏کنند و عاقبت امور براي خداست».
فرمود: اين آيه براي آل محمد صلي الله عليه و اله و سلم است تا آخر ائمه عليهم السلام و مهدي ارواحنا له الفداء و اصحاب او را خداوند مالک و متصرف مشارق و مغارب زمين کند و دين را ظاهر و غالب سازد، و به او و اصحاب او آن بدعت‏ها و باطل‏ها را مي‏ميراند همچنانکه سفيهان و نادانان حق را ميرانده‏اند، تا اينکه ديده نشود که ظلم در کجاست، و امر به معروف و نهي از منکر کنند. [6]
امير المومنين عليه السلام در اين آيه:
(هو الذي ارسل رسوله بالهدي و دين الحق ليظهره علي الدين کله و لو کره المشرکون) [7]
«آن خدا کسي است که رسول خود را به هدايت و دين حق فرستاد تا اينکه او را غالب سازد بر همه‏ي اديان اگر چه مشرکين کراهت دارند».
فرمود: نخواهد شد اين تا اينکه باقي نماند يهودي و نه نصراني و نه صاحب ملتي مگر اينکه داخل اسلام شود، [8] و از ائمه ديگر نيز در همين آيه رسيده.
حضرت سيد الشهداء عليه السلام فرمود: خداوند به او زنده مي‏کند زمين و ظاهر و غالب مي‏کند به او دين حق را بر همه اديان. [9]
حضرت باقر عليه السلام فرمود: باقي نماند مگر اينکه اقرار آورد به محمد صلي الله عليه و اله و سلم. [10]
حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر گاه قائم خروج کند باقي نماند مشرک به خداي عظيم و نه کافري مگر اينک که از خروج او کاره باشد، و نيز فرمود: هنوز تاويل اين آيه نرسيده و نخواهد رسيد تا اينکه قائم ارواحنا له الفداء خروج کند. پس چون او خروج کند باقي نخواهد ماند کافري به خداي عظيم و نه مشرکي به امام، مگر اينکه از خروج او کاره باشد، حتي اينکه اگر کافري يا مشرکي در دل سنگي برود آن سنگ بگويد: اي مومن در جوف من کافري است مرا بشکن و او را بکش. [11]
و در حديث ديگر نيز اين بيان را به ابي بصير فرمود و نيز به مفضل فرمود: اي مفضل اگر پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم بر همه دين‏ها ظاهر و غالب شده بود نه مجوس مانده بود و نه يهودي و نه نصاري و نه صائبي و نه فرقه و نه خلاف و نه شک و نه شرک و نه عبده‏ي اصنام و نه عبده‏ي اوثان و نه لات و نه عزي و نه عبده‏ي شمس و قمر و نجوم و نه عبده‏ي آتش و نه عبده‏ي سنگ و اين است و جز اين نيست که قول خداوند: (ليظهره علي الدين کله) در اين روز است و اين مهدي ارواحنا له الفداء و رجعت است، و اين است قول ديگر خداوند:
(و قاتلوهم حتي لا تکون فتنة و يکون الدين کله لله) [12]
«مقاتله و جنگ کنيد با ايشان تا اينکه هيچ فتنه‏اي نماند و دين تمام او براي خدا باشد». [13]
و حضرت موسي بن جعفر عليه السلام در همان آيه اول فرمود:
«ظاهر و غالب مي‏گرداند بر همه‏ي اديان در نزد قيام قائم ارواحنا له الفداء ». [14]
و در حديث حضرت باقر عليه السلام فرمود:
«نگذارد هيچ بدعتي را مگر اينکه زائل کند و نه سنتي را، مگر اينکه اقامه کند و بپا بدارد». [15]
و حضرت صادق عليه السلام از پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم فرمود:
«در شب معراج سر بلند کردم انواري ديدم و حجة بن الحسن را در وسط ايشان ايستاده ديدم. گفتم: اي پروردگار اينان که باشند؟ فرمود: اينها ائمه هستند و اين قائم است که حلال مرا حلال کند و حرام مرا حرام کند و با او از دشمنان خود انتقام خواهم کشيد، و او است که براي اولياء من راحتي خواهد بود، و او است که شفا دهد دلهاي پيروان ترا از ظالمين و منکرين و کافرين». [16]
حضرت جواد عليه السلام نيز از پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم فرمود:
«چون وقت خروج او برسد شمشير او از غلاف بيرون آيد و ندا کند: برخيز اي ولي خدا که ديگر حلال نيست براي تو نشستن از دشمنان خدا، پس خارج شود و بکشد دشمنان خدا را هر کجا بيابد و حدود خدا را اقامه کند و به حکم خدا حکم کند». [17]
غير اين نيز اخباري هست و همين اندازه کافي است.