پيش گذشت که دارالملک او کوفه است و منزلش مسجد سهله.
حضرت صادق عليه السلام فرمود:
«آگاه باشيد که مسجد سهله منزل صاحب ما است هر گاه با اهل خود وارد شود». [1]
و نيز فرمود:
«گويا مي‏بينم نزول قائم ارواحنا له الفداء را با اهل و عيال خود در مسجد سهله».
ابوبصير عرض کرد:
«فداي تو شوم آيا منزل او در مسجد سهله خواهد بود؟».
فرمود:
«بلي منزل ادريس و ابراهيم خليل عليه السلام در آن بده و هيچ پيغمبري را خداوند نفرستاده مگر اينکه در آن نماز گزارده و در آن مسکن خضر عليه السلام است، اقامه کننده‏ي در آن مانند اقامه کننده‏ي در خيمه‏ي پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم است و هيچ مومن و مومنه‏اي نيست مگر اينه قلب او ميل مي‏کند به سوي آن و هيچ روز و شبي نيست مگر اينکه ملائکه در آن مسجد وارد مي‏شوند، عبادت خدا در آن مي‏کنند. اي ابا محمد اگر من در قرب شما بودم هيچ نمازي نمي‏گزاردم مگر در آن».
عرض کرد: «فداي تو شوم، قائم ارواحنا له الفداء همواره در آنجا خواهد بود؟».
فرمود: «بلي».
عرض کرد: «پس کساني که بعد از وي باشند (يعني در رجعت)؟».
فرمود:
«هر کس بعد او باشد چنين خواهد بود تا انقضاي خلق». [2]
روزي بعضي از اصحاب ذکر خانه‏هاي بني العباس کرد، پس مردي گفت: خدا آنها را خراب کند يا اينکه به دست ما خراب شود. آن حضرت فرمود:
«چنين مگو که آنها مسکن‏هاي قائم ارواحنا له الفداء و اصحاب او خواهد بود، آيا نشنيده‏اي که خداوند فرمود: (و سکنتم في مساکن الذين ظلوا أنفسهم). [3]
«سکني گرفتيد در مسکنهاي آنان که به جان خود ستم کردند». [4]
و چنانکه از حال معلوم است و همچنين از تمسک به آيه معلوم است، مقصود مساکن بني العباس تنها نيست بلکه مطلق مسکن‏هاي ظالمين است و چون خواهد آمد که آن حضرت آثار ظالمين را محو مي‏کند و هم گذشت که قصرهاي ظالمين را در کوفه خراب مي‏کند، پس مقصود از اين حديث منزلهاي شخصي است که آثار باقيه‏ي تفرعني ايشان نباشد و آنها را در هر کجا باشد به اصحاب خود تفويض خواهد کرد.