حضرت باقر عليه السلام فرمود:
«در سال، دو عطا به شما کند و در ماه، دو مرتبه رزق ماهانه دهد».
و نيز فرمود:
«بين همه‏ي مردم در عطا مساوات قرار مي‏دهد تا اينکه احدي محتاج زکات نباشد». [1]
و در «اثبات الهداة» حضرت صادق عليه السلام فرمود:
«هر گاه ديدي که قائم به شخصي صد هزار دهد و به ديگري يک درهم در سينه‏ي تو بزرگ نيايد زيرا که امر به او تفويض شده». [2]
(اين در اموال شخصي او است يا در غنائم و انفال که به نظر خاص اوست، و يا اينکه مساوات تا آن اندازه است که محتاج به زکات نباشد چنانکه ظاهر حديث اول است).
امير المومنين عليه السلام از پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم فرمود:
«مردي به نزد مهدي مي‏آيد و مالها روي هم ريخته مانند خرمن، پس مي‏گويد: اي مهدي به من بده. پس مي‏گويد: هر چه مي‏خواهي برگير». [3]
و در ظهور برکات نيز ذکري از عطاياي آن حضرت خواهد شد.