حضرت باقر عليه السلام فرمود:
«طريق اعظم (شاهراه و جاده بزرگ) را وسعت دهد شصت ذراع، و هر مسجدي که بر جاده باشد خراب کند، و هر در و روزنه که به جاده باشد سد کند، و هر بالکان که خارج باشد به جاده‏اي و ناودان يا کنيفي که به کوچه و رهگذر بريزد ببندد». [1]
و در «اثبات الهداة» از ابي الحسن عليه السلام فرمود:
«هر گاه قائم ارواحنا له الفداء قيام کند بگويد: اي سوارگان از وسط جاده برويد و اي پيادگان بر دو طرف جاده برويد». [2]
گويا بعضي از اين امور را که دولتهاي وقت ما عملي کرده اند در اثر مطالعه‏ي اين اخبار بوده و از اينجا به دست آوردند و الا وضع کوچه‏ها و خيابان‏ها و استطراق پياده و سواره را از وسط جاده قبلا مشاهده کرديم، عقلشان به اين دقائق نمي‏رسيد.
و نيز در اخبار وارد شده که زنان از کنار جاده بروند و مردان از وسط که در راه با هم تصادف نکنند، [3] مسلم اين را از عملي خواهد کرد و در پيش گذشت که طواف و استلام حجر الاسود را براي صاحب فريضه مقدم مي‏دارد بر آنکه مستحبي مي‏گذارد. [4]