اصل - و ذلک بعد أن بوئته مبوء صدق من أهله.
ترجمه - و اين پايداري دين را براي پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم مقرر داشتي، پس از آنکه مهيا نمودي براي حفظ دين او کساني را که از خانواده‏ي او باشند که از روي صدق و درستي خودشان را براي دين مهيا دارند.
شرح - اين جمله اشاره است به آيه‏ي 27 سوره‏ي 22 حج.
و اذ بوئنا لابراهيم مکان البيت أن لا تشرک بي شيئا.
يعني: ياد کن اي پيغمبر زماني را که مهيا نموديم براي ابراهيم مکان خانه‏ي کعبه را، و خطاب شد به او که: چيزي را شريک من قرار مده. خداوند خانواده‏ي ابراهيم علیه السلام را - که جد پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم است - در مکه که خانه‏ي محترمي است، براي تأسيس بنيان دين و شريعت، جاي داد. و ابتداي اين امر زماني شد که به دستور خداوند ابراهيم فرزند خود اسمعيل را در طفوليت با مادرش هاجر، در زمين مکه، در زماني که آبادي نبود و زمين بي‏اب و گياهي بود، جاي داد که در سوره‏ي 14ابراهيم، آيه‏ي 40 فرمايد:
ربنا اني أسکنت من ذريتي بواد غير ذي زرع عند بيتک المحرم، ربنا ليقيموا الصلوة فاجعل أفئدة من الناس تهوي اليهم.
يعني: پروردگار ذريه‏ي خود را در اين وادي لم يزرع، کنار خانه‏ي تو جاي دادم؛ تا آنکه نماز و ديانت را بر پاي دارند، پس دلهاي مردم را دوستدار ايشان گردان.
علي بن ابراهيم، از حضرت باقر علیه السلام در تفسير اين آيه روايت مي‏کند که فرموده است: نحن والله بقية تلک العترة: به خدا قسم مائيم باقي ماندگان عترت ابراهيم عليه‏السلام.
و در آيه‏ي 133 سوره‏ي بقره فرمايد:
ربنا وابعث فيهم رسولا يتلو عليهم آياتک و يعلمهم الکتاب و الحکمة و يزکيهم انک أنت العزيز الحکيم.
يعني: (ابراهيم دعا کرد که:) خدايا در ذريه‏ي من برانگيز پيغمبري را که آيات تو را بر مردم بخواند، و کتاب و احکام تو را به ايشان بياموزد، و ايشان را از اخلاق رذيله پاک نمايد، خدايا تو توانا و حکيم مي‏باشي.
در تفسير آن رسيده است که: پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم فرموده است. انا دعوة ابراهيم، يعني منم مصداق دعاي ابراهيم عليه‏السلام.
اصل - و جعلت له و لهم أول بيت وضع للناس للذي ببکة مبارکا و هدي للعالمين.
ترجمه: و براي او و خانواده‏ي او جايگاه شريفي قرار دادي، که آن اول خانه و جائي است که براي مردم خلق شده؛ و آن مکه است که مبارک و راهنماي عالميان است.