اصل - فيه آيات بينات مقام ابراهيم، و من دخله کان آمنا.
ترجمه - و در آن مکه است نشانهاي واضح است، مانند مقام ابراهيم، و هر که داخل آن شود ايمن است.
شرح: آيات واضحه‏اي که در اطراف خانه مي‏باشد بسيار است.
اول: مقام ابراهيم علیه السلام ، و آن به قولي: عرفات و مني و مشعر و مني و جمرات ثلاث؛ و بقولي: تمام حرمست. ولي بنا بر مشهور: مکان معيني است در مسجدالحرام، که نماز طواف در آن خوانده مي‏شود.
و در سوره‏ي 3 بقره‏ي، آيه‏ي 124 فرمايد:
واتخذوا من مقام ابراهيم مصلي.
و از حضرت صادق علیه السلام پرسيدند: مردي طواف واجب بجا آورد، و فراموش کرد که نماز آن را نزد مقام بخواند، فرمود: بايد در مقام نماز طواف را بخواند، اگرچه روزگاري گذشته باشد، و استشهاد به آيه نمود.
و سنگي که در اين مقام نصب شده، نشانه‏ي حقانيت ابراهيم علیه السلام است، که پاهاي خود را بر آن نهاده؛ و اثر قدم آن حضرت باقي مانده است.
و از حضرت باقر علیه السلام رسيده که: سه سنگست که آنها را از بهشت بر روي زمين آورده‏اند. سنگ مقام ابراهيم، و سنگ بني‏اسرائيل که در بيت‏المقدس است، و حجرالاسود، که اول مانند کاغذ سفيد بوده و از ملامسه خطاکاران سياه شده است.
دوم - حجرالاسود.
سوم - حطيم، و آن مابين باب کعبه و حجرالاسود است، که در آن دعا مستجاب مي‏شود.
و در خبر است که: توبه‏ي آدم در حطيم بوده است. و بهترين بقاع روز زمين است. که در خبر است که:
ان تهيأ لک أن تصلي کلها الفرائض و غيرها عند الحطيم، فافعل؛ فانه أفضل بقعة علي وجه الأرض و بعده الصلوة في الحجر أفضل.
يعني: اگر براي تو مهيا شود که تمام نمازهاي واجب و غير واجب خود را در حطيم بخواني، چنان کن، که آن بهترين مکانهاي روي زمين است، و بعد از آن، نماز در حجر اسمعيل افضل است.
و ابوحمزه‏ي ثمالي (ره) گويد که: حضرت زين العابدين علیه السلام فرمود که: کدام مکان بهترين جاهاي روي زمين است؟ جواب گفتم: خدا و رسول و فرزند رسول داناترند. فرمود: بهترين مکانها مابين رکن و مقامست: و اگر کسي نهصد و پنجاه سال - که مقدار عمر نوح است - زندگاني کند؛ و تمام آن را در اين مکان به عبادت به سر برد، که قائم‏الليل و صائم‏النهار باشد، و داراي ولايت ما نباشد، هيچ فائده و ثوابي براي او نيست.
چهارم - ارکان کعبه است که حضرت صادق علیه السلام فرمود:
الرکن اليماني بابنا الذي ندخل منه الجنة.
يعني رکن يماني دري است که ما از آن در داخل بهشت مي‏شويم و نيز در خبر است که: هر زماني باريدن باران از جانب رکن يماني باشد، فراواني نعمت در يمن حاصل شود؛ و اگر از طرف رکن شامي باشد، در شامات نعمت فراوان شود؛ و هرگاه تمام خانه را فرو گيرد در همه نواحي و شهرها نعمت بسيار، و مردم به خوشي زندگاني کنند.