ولي فقط عکرمه گويد که: اين آيه درباره‏ي زنان پيغمبر است، براي آنکه آيات قبل آن درباره‏ي زنان پيغمبر مي‏باشد و ما سه جواب از استدلال او مي‏دهيم.
اول: آنکه اين کلام از اجتهاد عکرمه است، که قياس بر آيات سابقه‏ي آن نموده، و روايتي در اين باب نقل ننموده.
دوم: آنکه ضماير مذکر که در آيه مي‏باشد، دليل است که اين آيه‏اي درباره‏ي زنان نيست.
سوم: آنکه عکرمه ازاهل حق و امامي نيست. که زراره روايت کند: که حضرت صادق علیه السلام فرمود که: حضرت باقر علیه السلام فرموده است که: اگر در حال مرگ من به بالين عکرمه بودم؛ به نفع او بود. از حضرت صادق علیه السلام پرسيدند: چه نفعي عايد او مي‏شد؟ فرمود: اگر پدرم حاضر بود، حرف حق را به او تلقين مي‏نمود.
کلمه‏ي انما به اتفاق اهل ادب براي حصر است و آيه دلالت دارد که همين پنج نفر پاک و معصوم از جميع گناهان و اخلاق رذيله مي‏باشند؛ و اين حصر اضافي است، يعني: در اهل زمان خودشان عصمت مختص ايشان بوده است؛ بنابراين نفي عصمت از پيغمبران سلف و ساير ائمه نمي‏کند.
اصل - ثم جعلت أجر محمد - صلواتک عليه و اله - مودتهم في کتابک، فقلت: قل لا أسئلکم عليه أجرا الا المودة في القربي؛ و قلت: ما سئلتکم من أجر فهو لکم؛ و قلت: ما أسئلکم عليه من أجر الا من شاء أن يتخذ الي ربه سبيلا؛ فکانوا هم السبيل اليک، و المسلک الي رضوانک.
ترجمه - پس در کتاب خود مودت و دوستي ايشان را اجر رسالت و پيغمبري محمد صلي الله عليه و آله و سلم قرار دادي؛ پس فرمودي: اي پيغمبر بگو به مردم که: من براي رسالت از شما خواهشي نمي‏کنم مگر مودت و دوستي به اولاد و خويشان من؛ و باز در قرآن فرمودي از زبان پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم که: آنچه من از شما خواهش کردم به نفع شما است و در جاي ديگر فرمودي که: براي اجر رسالت از شما مطالبه نمي‏کنم چيزي را، مگر کسي که خواسته باشد که راه راست را به سوي خداي طي نمايد؛ پس اهل بيت پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم طريق به سوي تو، و واسطه به سوي خوشنودي تو مي‏باشند.