و چون زفاف ايشان فراهم گرديد، زوجات پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم اشعاري مي‏خواندند، و فاطمه سلام الله علیها را به حجلگاه بردند، و با علي پهلوي هم نشستند، پيغمبر وارد شد، و فرمود: مرحبا ببحرين يلتقيان، و نجمين يقترنان، و اين کلام اشاره است به آيه‏ي 18 از سوره‏ي 55 الرحمن مرج البحرين يلتقيان 19 بينهما برزخ لايبغيان 20 فبأي آلاء ربکما تکذبان 21 يخرج منهما اللؤلؤ و المرجان.
ترجمه - خدا رها کرد دو دريا را تا به هم برسند، به ميان دو دريا حاجز و مانعي است، تا تعدي به هم نکنند، پس اي جن و انس، به کدام از نعمتهاي پروردگار خود تکذيب مي‏کنيد؟ خارج مي‏شود از دو دريا در و مرجان.
مراد ظاهر آيات از دو دريا، درياي شور و درياي شيرين است که در ميانه‏ي دريا قسمتي از آب شيرين مانند آن است که برزخ و سدي مابين آن باشد، که قسمت شيرين به قسمت شور، و شور به شيرين سرايت نمي‏کند، و گاهي مي‏شود که با هم تلاقي مي‏کنند، و نمک که در آب شور است به آب شيرين مي‏رسد، و از آن توليد در و مرجان مي‏شود، و غواصان ماهر به اين مکان‏هاي دريا هستند، و از آن در و مرجان بيرون مي‏آورند، و در بزرگتر و سفيد، و مرجان کوچکتر و سرخ است.
و بعضي گفته‏اند: مراد درياي آسمان و درياي زمين است و هوا برزخ و فاصله‏ي بين آن دو دريا است، و تا فرمان خداوند نرسد باران نبارد، و آب دريا هم تبديل به بخار نشده، بالا نمي‏رود ولي وقتي فرمان رسيد. باران مي‏بارد، و چون با آب دريا متلاقي شد، و رسيد به صدفهائي که بر روي آب درياست، از آن در و مرجان توليد مي‏گردد، و اين در وقتي است که، که تا چند قطره باران به صدف رسيد، صدف منقبض گردد، و الا صدف از باران زياد فاسد مي‏شود، و از اين روي شخص قانع را تشبيه به صدف منقبض نموده‏اند

کاسه‏ي چشم حريصان پر نشد
تا صدف قانع نشد پر در نشد

ولي مراد از معني باطني و تأويل آيات شريفه، خمسه‏ي طيبه است که:
از سلمان فارسي، و سعيد بن جبير، و سفيان ثوري؛ و ابن‏عباس، از پيغمبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم، و عينيه از حضرت صاقد علیه السلام روايت شده: که: مراد از بحرين، علي و فاطمه سلام الله علیها است؛ که علي درياي فضائل و کمالات بدني و نفسانيست، و فاطمه سلام الله علیها درياي عصمت، و سرچشمه‏ي خصال ظاهري و معنوي است؛ که شرح آن تا حدي در مورد مناسب مرقومست، و مراد از برزخ پيغمبر خداست؛ که حکم بين علي و فاطمه سلام الله علیها بود، و در مقامات چندي سفارش فاطمه سلام الله علیها را به علي، و سفارش علي را به فاطمه سلام الله علیها مينمود.
در شب زفاف ايشان پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم آمد و دست فاطمه سلام الله علیها را گرفت، و در دست علي علیه السلام نهاد، و فرمود: بارک الله لک في ابنة رسول‏الله يا علي نعم الزوجه فاطمه.
ترجمه: مبارک باد بر تو فاطمه دختر من؛ يا علي نيکو زني است فاطمه.
سپس روي به فاطمه کرده. فرموده: يا فاطمه نعم البعل علي.
ترجمه: اي فاطمه نيکو شوهريست علي.
و چون در حجلگاه رفتند، پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم آمد و نشست، و دستور داد فاطمه کاسه‏ي آبي حاضر نمود، پس آن حضرت قدري آب را در دهان مبارک نموده، در کاسه ريخت پس قدري بر سر فاطمه و مقداري از آن را در ميان دو پستان او و مقداري از آن را ميان دو کتفش پاشيد و گفت:
أللهم هذه ابنتي و أحب الخلق الي، أللهم و هذا أخي و أحب الخلق الي، أللهم اجعله وليا، و بک حفيا، و بارک له في أهله.
ترجمه: خدايا اين دختر من و محبوبترين خلق است نزد من خدايا اين برادر من و محبوبترين خلق است پيش من، خدايا او را ولي خود و دوستدار خود گردان، و اين اهل و زندگاني را بر او مبارک دار.
پس از آن خانه خارج شده، و عضاده‏ي در را گرفت و فرمود:
طهر کما و طهر نسلکما، أنا سلم لمن سالمکما،و حرب لمن حاربکما، أستودعکماالله و أستخلفه عليکما.
ترجمه: خدا شما و نسل شما را پاک و پاکيزه گردانيده، من از در آشتي و صلحم با هر که با شما از در آشتي و صلح باشد؛ و از در حرب و جنگم با هر که با شما از در حرب و جنگ باشد، شما را به امانت به خدا مي‏سپارم؛ و خدا را براي حفظ شما خليفه‏ي خود قرار مي‏دهم.
و قرار داد که کار داخل خانه با فاطمه، کار خارج خانه با علي باشد؛ و نيز به فاطمه سفارش فرمود که هيچگاه چيزي از علي خواهش مکن، شايد براي او ميسر نشود.
و مراد از در، حضرت امام حسن عليه‏السلام؛ و از مرجان حضرت امام حسين علیه السلام است که از تلاقي دو دريا - يعني از ازدواج علي علیه السلام و فاطمه سلام الله علیها - حسن و حسين علیهم السلام بوجود مي‏آيند.
و از حضرت امام حسن علیه السلام تعبير به در شده، براي آنکه بدن آن حضرت در اثر زهري که به او مي خورانند، به سفيدي مايل مي‏شود.
و از حضرت امام حسين علیه السلام تعبير به مرجان شده، براي آنکه بدن آن حضرت در اثر زخمهائي که بر آن وارد مي‏شود سرخ مي ‏شود.