و از ابي رافع نقل شده که: پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم فرمود که اي ابورافع، چه خواهي کرد در زماني که يک دسته از امت من با علي قتال کنند. و علي به راه حق رود؛ و آن دسته به راه باطل روند؟ و حق با کسي است که به همراهي علي با ايشان جهاد کند، و اگر به زبان هم نتواند ياري کند، به دل ياور علي باشد.
ابورافع گفت: يا رسول‏الله در حق من دعا کن که خدا مرا بر جهاد با ايشان ياري دهد.
پس زماني که معاويه با علي مخالفت کرد، و طلحه و زبير بيعت شکستند، و جنگ جمل را در بصره فراهم نمودند، ابو رافع خانه‏ي خود را در مدينه، و ملک خود را از اراضي خيبر فروخت، و فرزندان و اهل خود را برداشت، و به همراهي علي مهياي جهاد شده؛ به طرف بصره کوچ داد. بعد از آنکه علي علیه السلام شهيد شد: ابو رافع به مدينه مراجعت کرد؛ و خانه و ملکي نداشت، پس امام حسن علیه السلام خانه‏اي در مدينه؛ و ملکي از اراضي ينبغ از صدقات حضرت امير علیه السلام به او عطاء فرمود اصل - لا يسبق بقرابة في رحم.
ترجمه - در شرافت حسب و نسب مسبوق و پست نبود، بلکه بر همه حسب و نسبها سبقت داشت.