پس چون ابوطالب رسيد، علي علیه السلام خطاب کرد و گفت: السلام عليک يا أبت و رحمة الله و برکاته و چون پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم حاضر شد؛ در روي پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم خنديد و گفت: السلام عليک يا رسول‏الله و رحمة الله و برکاته
پس شروع کرد به خواندن سوره‏ي مؤمنين. و خواند: بسم الله الرحمن الرحيم قد أفلح المؤمنون ألذين هم في صلوتهم خاشعون... و خواند: تا اولئک هم الوارثون ألذين يرثون الفردوس هم فيها خالدون.
پس پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم فرمود مؤمنان به تو رستگار شدند و تو امير مؤمناني و پيغمبر زبان در دهان او گذاشت؛ و دوازده چشمه از زبان پيغمبر در دهان او جاري شد.
پس فاطمه او را در قماطي بست، علي قوتي کرد و قماط را دريد.
پس او را در قماط ديگر محکمتري بست و باز علي علیه السلام او را پاره کرد پس او را در دو قماط پيچيد. باز قوتي کرد، و آنها را از هم گسست، پس او را در سه قماط پيچيد، و همچنين در چهار و پنج و شش قماط پيچيد و در هر مرتبه قوتي کرده همه را از هم دريد. سپس به زبان آمده و گفت: اي مادر دستهاي مرا مبند، که من مي‏خواهم دست خود را بلند کنم، و ثناي خدا را بگويم.
و در خبر است که: ابوطالب براي نامگذاري اين مولود، دست فاطمه سلام الله علیها را گرفت و علي علیه السلام را بر سينه‏ي خود جاي داد و به سوي ابطح رفت و بدين شعر با خدا مناجات کرد.

يا رب باذا الغسق الدجي
و القمر المبتلج المضي

بين لنا من أمرک المقضي
ماذا تري في اسم ذا الصبي

يعني: اي پروردگار من، و اي صاحب تاريکي سخت: و صاحب ماه روشن نوراني: بيان فرماي براي ما از حکم محکم خود، چه اراده داري در نام اين فرزند؟
پس لوحي ظاهر شد، در پهلوي علي جاي گرفت، و بر آن نوشته بود:

خصصتما بالولد الزکي
و الطاهر المنتجب الرضي

فاسمه من شامخ علي
علي اشتق من العلي

يعني: شما برگزيده شديد به اين فرزند پاکيزه‏ي پاک بزرگ مقام؛ پسنديده. پس نام او از مقام شامخ بلند (يعني: از جانب خدا) علي است که مشتق از علي باشد که نام خدا است.
اصل - و لا بسابقه في دين. اعراب قوله بسابقة معطوف علي قرابة.
ترجمه - و در سابقه‏ي ديانت نيز از کسي مسبوق و پست‏تر نبود؛ بلکه در اسلام و ديانت از همه سبقت داشت.