دليل بيست و يکم آنکه پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم خبر داد که علي علیه السلام به تأويل قرآن با دشمنان دين جهاد مي‏کند خداوند در آيه‏ي 53 سوره‏ي مائده فرمايد
يا ايتها الذين آمنوا من يرتد منکم عن دينه فسوف يأتي الله بقوم يحبهم و يحبونه أذلة علي المؤمنين اعزة علي الکافرين؛ يجاهدون في سبيل الله و لا يخافون لومة لائم ذلک فضل الله يؤتيه من يشاء و الله سميع عليم
يعني: اي گروه مؤمنين هرگاه بعضي از شما از دين خود برگردد و مرتد شود، پس بعد از اين خدا قومي را مي‏آورد، که ايشان را دوست مي‏دارد و ايشان نيز خدا را دوست مي‏دارند و خاشع و متواضعند نزد مؤمنين، و با عزت و غلبه‏اند بر کافرين. و جهاد کنند در راه خدا و خوف ندارند از ملامت ملامت‏کنان، اين امر فضلي است از خدا که به هر که بخواهد مي‏دهد و خدا شنوا و داناست.
علامه و ديگران از ثعلبي روايت کنند که: اين آيه درباره‏ي علي بن ابيطالب نازل شده است. و مرحوم طبرسي در تفسير فرمايد مکه: اين قوم که در آيه است، علي و اصحاب او مي‏باشند، که با ناکثين (اصحاب جمل) و قاسطين (اصحاب صفين) و مارقين (اصحاب نهروان) جهاد نمودند.
و اين مطلب از عمار و حذيفه و ابن‏عباس روايت شده است.
و مؤيد اين تفسير است کلام پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم درباره‏ي علي علیه السلام در غزوه‏ي خيبر که فرمود: لاعطين الراية غدا رجلا يحب الله و رسوله و يحبه الله و رسوله.
يعني: مي‏دهم لوا را فردا به مردي که خدا و رسول را دوست دارد و خدا و رسول نيز او را دوست دارند.
و بعد از آن رايت را به علي بخشيد.
و هم در واقعه‏ي حديبيه چون پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم با مشرکين مکه عهد بستند (که آن قصه مفصل است) سهل بن عمرو با جماعتي از مشرکين خدمت پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم آمدند و اظهار داشتند که: بعضي از پسران و غلامان ما در مدينه خدمت شما آمده‏اند و اينان واقعا بهره‏اي از دين ندارند، و از خدمت و کار گريخته‏اند؛ ايشان را به ما رد کن پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم فرمود: لتنتهن يا معشر قريش أو ليبعثن الله عليکم رجلا يضربکم علي تأويل القرآن کما ضربتکم علي تنزيله.
يعني: اي گروه قريش، يا از اين اعتراضات خودداري کنيد يا آنکه خدا مسلط مي‏کند بر شما مردي را که بعد از من به حکم تاويل قرآن با شما جنگ کند، همچنانکه من به حکم ظاهر قرآن با شما جنگ مي‏کنم.
اصحاب عرض کردند: آن مرد ابوبکر است؟ فرمود لکنه خاصف النعل في الحجرة.
يعني: آن کسي است که در حجره نعل مرا پينه مي‏زند
و در آن وقت علي علیه السلام در حجره موزه‏ي پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم را پينه مي‏زد
و هم در روز جنگ جمل اميرالمؤمنين علیه السلام اين آيه را قرائت کرد، و فرمود: قسم به خدا جهادي که خدا در اين آيه فرموده تا حال واقع نشده، و امروز واقع مي‏شود.
و در بعضي از روايات رسيده که: اين آيه درباره‏ي شيعيان علي است که چون اين آيه نازل شد، اصحاب سئوال کردند که: اين قوم کيانند؟ فضرب بيده علي عاتق سلمان. فقال: هذا و ذووه؛ تم قال لو کان الدين معلقا بالثريا. لنا له رجال من أبناء فارس.
يعني پيغمبر دست زد به شانه‏ي سلمان، و فرمود: آن قوم، همين سلمان و صاحبان و هموطنان اويند، سپس فرمود: اگر دين بين شما ضعيف شود، و مانند آن شود که از ضعف بر ستاره‏ي ثريا (پروين) آويزان شود. هر آينه مرداني از فارس آن را درمي‏يابند و آن را تازه مي‏نمايند.