7- از ام‏سلمه نقل شده که روزي پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم وارد شد و موهاي او را ژوليده و روي او را غبار آلوده ديدم، از سبب آن پرسش کردم فرمود در اين موقع به طرف عراق و زميني که او را کربلا گويند رفتم، و به من نشان دادند محل شهادت حسين علیه السلام و جماعتي از اولاد مرا،و من کفي از آن تربت برداشتم، پس دست خود را گشود، و فرمود بگير اين خاک را و آن را حفظ کن، و آن خاک سرخ رنگي بود آن را در شيشه ضبط کردم و سر آن را بستم، و چون حسين علیه السلام به عراق رفت من هر روز و هر شب در آن نظر مي‏کردم، تا عصر عاشور بر سر آن شيشه رفتم، ديدم آن خاک مبدل به خون گرديده است، پس گريان شدم و دانستم که حسين علیه السلام را شهيد کرده‏اند، ولي گريه خود را پنهان مي‏داشتم که دشمنان شماتت نکنند و در خبر ديگر گويد که عصر عاشورا پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم را در خواب ديدم با موهاي ژوليده و روي غبارآلوده، پرسيدم شما را چه مي‏شود فرمود الان کربلا بودم و قبر براي حسين تهيه مي‏کردم؛ او را کشتند.
8- از سلمان فارسي ره نقل است که روزي رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم بالاي منبر پس از اداء خطبه فرمود در اين نزديکي من از ميان شما مي‏روم و وصيت مي‏کنم شما را که با عترت من به خوبي رفتار نمائيد، و از بدعت و ضلالت دوري کنيد؛ که جاي اهل ضلالت در آتش است پس فرمود من فقد الشمس فليتمسک بالقمر و من افتقد القمر فليتمسک بالفرقدين فاذا فقدتم الفرقدين فتمسکوا بالنجوم الزاهرة يعني هر که شمس را نيابد بايد متمسک به قمر شود، و هر که نيابد قمر را بايد متمسک به دو ستاره فرقدين شود: پس هرگاه نيافتيد فرقدين را متمسک شويد به ستاره‏هاي روشن. پس استغفار نمود و از منبر به زير آمد و من متابعت او را کردم تا به منزل عايشه وارد شديم، پس پرسيدم مراد از شمس و قمر و فرقدين و ستاره‏هاي روشن چيست؟ فرمود مراد از شمس منم و مراد از قمر علي علیه السلام و مراد از فرقدين حسن و حسين و مراد از ستاره‏هاي روشن ائمه‏ي نه‏گانه از صلب حسين علیه السلام مي‏باشند و نهمين ايشان حضرت مهدي علیه السلام است، پس فرمود ايشان امامان و اوصياء منند و عدد ايشان به اندازه فرزندان يعقوب و حواريين حضرت عيسي است.
پس عرض کردم نام ايشان را بفرما؛ فرمود. اولهم و سيدهم علي بن ابي‏طالب و بعده سبطاي الحسن و الحسين، و بعدهما علي زين العابدين، و بعده محمد بن علي باقر علم النبيين، ثم ابنه الصادق جعفر بن محمد، و ابنه الکالظم سمي موسي بن عمران، و ألذي يقتل بارض الغربة علي ابنه، ثم ابنه محمد و الصادقان علي و الحسن و الحجة القائم المنتظر في غيبته.
پس فرمود ايشان عترت منند و از گوشت و خون من مي‏باشند، علم ايشان علم من و حکم ايشان حکم من است؛ و هر که اذيت من کند درباره ايشان به شفاعت نائل نخواهد شد.
9- از جابر نقل است که رسول خدا به حسين فرمود. يا حسين يخرج من صلبک تسعة من الأئمة؛ منهم مهدي هذه الامة، پس دوازده امام را يک يک نام برد.
10- از انس بن مالک رسيده که رسول خدا بعد از نماز صبح روي به ما آورده فرمود معاشر أصحابي من أحبنا أهل البيت حشر معا و من استمسک بالاوصياء من بعدي فقد استمسک بالعروة الوثقي، يعني اي گروه اصحاب من، هر که ما اهل بيت را دوست دارد با ما محشور شود. و هر که به اوصياء بعد از من متمسک شود به حلقه محکمي متمسک شده است.
پس ابوذر پرسيد که عدد ايشان چند است؛ فرمود به عدد نقباء بني اسرائيل که نه نفر ايشان از صلب حسين علیه السلام و آخر ايشان مهدي است و اخبار بسيار از خاصه و عامه مانند ابوهريره و عايشه و ديگران به همين مضمون رسيده است.