وظيفه 17 اعتقاد به اينکه سر مظلوميت اين خانواده احياء دين است و در اين قطعه آن را بيان مي‏کند، که اگراز راه حکمت و امتحان براي مردم مدتي دشمنان دين مانند، بني‏اميه و بني‏عباس، غالب شدند و داراي رياستي شدند، و خداوند راضي شد که مصيباتي بر ائمه‏ي دين وارد آيد، براي آن است که اهل ظلم منقرض گردند، و دين رونق گيرد. و مذهب حق غالب و شايع گردد، پس اين مصيبات لطف است که شرح آن در صفحه‏ي 15 گفته شد و براي آن استدلال مي‏کند به آيه 125 سوره 7 اعراف «ان الارض لله يورثها من يشاء من عباده و العاقبة للمتقين» و مراد از آيه اين است که زمين ملک خدا است و آن را نصيب بندگان پرهيزکار خود قرار داده و عاقبت براي ايشان است.
و خدا وعده فرموده که دين حق غالب گردد، و اين امر واقع خواهد شد زيرا که اگر کسي به وعده خود عمل نکند يا از راه عجز است ياآنکه کار او از راه دانائي و حکمت خارج است و نيز به آيه 108 سوره 17 بني اسرائيل سبحان ربنا ان کان وعد ربنا لمفعولا استدلال مي‏کند يعني که خدا منزه از عجز و نقص است و مسلم است که وعده او واقع خواهد شد.
و به آيه 46 سوره حج 22 (و لن يخلف الله وعده) استدلال مي‏کند که چون خداوند حکيم است خلف نمي‏کند و به آيه‏ي 118 سوره مائده 5 و هو العزيز الحکيم استدلال مي‏کند: که خدا عزيز و غالب است پس عجز بر او روا نيست و خدا حکيم است، پس خلف نمي‏کند.
اصل - فعلي الاطائب من أهل بيت محمد و علي صلي الله عليهما و آلهما، فليبک الباکون؛ و اياهم فليندب النادبون و لمثلهم فلتذرف الدموع و ليصرخ الصارخون و يضج الضاجون و يعج العاجون
اعراب - الفاء للتفريع، و علي الاطائب جار و مجرور متعلق بقوله
فليبک و الاطائب جمع الطيب، و اياهم مفعول مقدم لقوله فليندب، و الفاء مکرر للتأکيد، و لمثلهم جار و مجرور متعلق بالافعال، الاربعة بعده من باب التنازع، و تقديم المعمول للمبالغه و الحصر في مواردالثلاثة، و يضج و يعج مجزومان بالعطف و يجوز فيهما الفتح للتخفيف و الکسر لقاعدة التقاء الساکنين: و يجوز بفک الادغام ايضا
ترجمه - پس بر پاکيزگان از خانواده محمد و علي (خداي درود فرستد بر ايشان و خانواده ايشان) بايد گريه کنند گريه‏کنندگان و بر ايشان ناله زنند، ناله زنندگان، و براي مثل ايشان بايد ريخته شود اشکها، و شيون کنند شيون کنندگان؛ و صيحه بزنند صيحه زنان و آه برآورند آه برآورندگان.