وظيفه 24 اعتقاد به آنکه امام زمان ارواحنا له الفداءبر همه‏ي اديان غالب آيد. اين قطعه دعا 7 جمله است؛ جمله اول (اين معزالاولياء) الخ دلالت دارد بر عزت دوستان و ذلت دشمنان در زمان ظهور امام زمان ارواحنا له الفداءو اين مطلب واضح است که زماني که آن حضرت ظاهر شود زمين پر از عدل و داد مي‏شود، و رياست و عزت براي دوستان و شيعيان. و خواري و مذلت براي دشمنان و مخالفين خواهد بود. و اخبار هم دلالت بر آن دارد، حضرت زين‏العابدين علیه السلام فرمايد زماني که قائم ما قيام نمايد. خداوند پريشاني را از شيعيان ما بردارد. و دلهاي ايشان را در ديانت مانند پاره‏ي آهن محکم و استوار نمايد» و به هر فردي قوت چهل مرد عنايت فرمايد: و حکومت و رياست با ايشان باشد:
و حضرت صادق علیه السلام در تفسير آيه 33 سوره 9 توبه هو الذي أرسل رسول بالهدي و دين الحق ليظهره علي‏الدين الخ فرمايد که معني آيه و تأويل آن قسم به خدا ظاهر نشده و نمي‏شود تا وقتي که قائم ما قيام نمايد. که در آن زمان باقي نماند کافري و نه مشرکي حتي آنکه اگر زير سنگي پنهان شود، صدا از سنگ برآيد که اي مؤمن کافري به زير من پنهان شده مرا بشکن و او را به قتل برسان.
و حضرت باقر علیه السلام فرمايد. گويا مي‏بينم که اصحاب حضرت قائم ارواحنا له الفداء مشرق تا مغرب زمين را در تصرف دارند. و هيچ حيواني نيست حتي درندگان و پرندگان مگر آنکه در فرمان ايشان باشد، و بر هر زمين و گياهي عبور نمايند افتخار به مرور ايشان نمايد و معلي بن خنيس از حضرت صادق علیه السلام سئوال مي‏کند که آيا سيرت و طريقه امام زمان برخلاف سيرت اميرالمؤمنين علیه السلام است. فرمود بلي حضرت امير علیه السلام از جدال خودداري مي‏فرمود زيرا که مي‏دانست شيعيان او مغلوب دشمنان مي‏شوند. ولي امام زمان ارواحنا له الفداءاز قتل و اسارت دشمنان خودداري نمي‏نمايد. زيرا که مي‏داند. شيعيان هميشه بر دشمنان غالب خواهند بود.
و ديگر حضرت صادق علیه السلام فرمايد شيعيان ما در دولت قائم علیه السلام رؤساء و حکم‏فرمايان روي زمين باشند، و هر يک ايشان را قوت چهل مرد باشد.
جمله 2- اين جامع‏الکلمة «الخ» دلالت دارد که به حکم امام زمان ارواحنا له الفداءتمام مردم به کلمة واحدة داراي تقوي و ديانت مي‏باشند. و به نوعي عدل و داد حکمفرما باشد که احدي ظلم و گناه نکند، و اخباري که دلالت بر اين امر دارد بعضي از آنها گذشت.
جمله 3- أين باب الله الخ، دلالت دارد که امام زمان ارواحنا له الفداءباب خدائي است و در اين معني دو احتمال مي‏رود.
اول آنکه امام علیه السلام راهنماي به سوي خدا و باب علم دين و هدايت است. و مردم از علم و راهنمائي امام بايستي راه حقيقت و راستي را بيابند. که طريق قويم و راه مستقيم همين است. و هر که از پيروي امام سر باز زد، گرفتار کجروي شده قدم در راه هلاکت ابدي نهاد.
دوم آنچه به مردم مي‏رسد از نعمت‏ها و روزي‏ها و فيروزي‏ها و قضاء حاجات و رفع شدائد و دفع مکاره تماما به واسطه‏ي امام است. پس مردم هرچه بخواهند بايستي به وسيله‏ي امام از خدا بخواهند تا به مقصود نائل شوند.
جمله 4 اين وجه الله الخ دلالت دارد بر آنکه امام آينه‏ي خداشناسي و توحيد و صفات است. (عمان ساماني)

چه خواست آنکه جمال جميل بنمايد
علي شد آينه خير الکلام قل و دل

پس هر که توجه به سوي امام کند و او را دوست دارد، توجه به سوي خدا نموده و او را دوست داشته است: و اخبار مستفيضه و مضامين زيارت جامعه دلالت براين مطلب دارد.
و يا مراد آن است که وقتي که امام زمان ارواحنا له الفداءظهور نمايد. دوستان مخصوصي دارد که از اطراف متوجه به سوي او مي‏شوند.