اصل - بابي أنت و امي، و نفسي لک الوقاء و الحمي مبتدء مؤخر. و امي معطوف علي أبي. والمعني انت بمنزلة أبي و امي، اي جعلتها فداءک، و جعلتک في مکانهما و نفسي مبتدء و الوقاء خبر، و الحمي عطف عليه، و الجار و المجرور متعلق بالخبر، اي جعلت نفسي وقائا و حمي لک و تقديم الجار و المجرور للسجع
ترجمه - پدر و مادرم به فداي تو باد و جان من بلا گردان و حافظ و نگهبان و فداي تو باد.
شرح - تفديه نوعي از تحيت و اظهار انکسار است که انسان در مقابل شخص بزرگ اظهار خضوع را به درجه مي‏رساند که محبوبترين اشياء را مانند پدر و مادر جان نثار مي‏نمايد.
و اين نوع تحيت در ثواب افضل از بعضي اعمال است زيرا که اقرب به خلوص است که پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم فرمود أکثر شهداء امتي أهل الفراش يعني بيشتر کساني که در زمره‏ي شهداء محشور مي‏شوند آنهائي هستند که به جهاد نرفته و کشته نشده‏اند ولي در فراش خود از روي حقيقت آرزوي شهادت نموده و در خبر است که روز قيامت از بعضي از شهداء سئوال مي‏شود عمل تو چيست جواب مي‏دهد که من در راه خدا کشته شده‏ام. خطاب مي‏شود که قصد تو در جهاد براي رضاي ما نبوده بلکه خواسته بودي که مردم تو را به شجاعت ياد کنند. و نيز در خبر است که نيه المؤمن خير من عمله يعني قصد مؤمن از روي حقيقت بهتر از عملي است که خلوص در آن نباشد و اخبار در اين باب بسيار است.
توضيح در اين عبارت التفات از غيبت است به خطاب که عبارات سابقه نام امام زمان ارواحنا له الفداء به عنوان غياب بوده و در اينجا او را مخاطب قرار مي‏دهي مثل التفاتي که در سوره حمد است و سر آن آنست که چون داعي او را به حسب و نسب و صفات جميله ياد مي‏کند شوق به او زياد شده و مثل آن است که او را حاضر در دل مي‏بيند پس خطاب به او مي‏کند اصل - يابن السادة المقربين، يابن النجباء الأکرمين يابن الهداة المهديين، يابن الخيرة المهذبين يابن الغطارفة الأنجبين، يابن الاطائب المطهرين يابن الخضارمة المنتجبين، يابن القماقمة الأکرمين، (ألاکبرين خ ل)
الاعراب يا حرف النداء. و ابن منادي منصوب مضاف، و ما بعده في جميع الفترات مضاف اليه و ما بعده صفات. و السادة جمع السيد. و النجباء جمع النجيب و الهداة جمع الهادي - و الخيرة اسم جنس بمعني افضل القوم يطلق علي الجمع. و الغطارفة جمع الغطراف و الغطريف اي السيد الحسن. و الاطائب جمع الاطيب اسم تفضيل. و الخضارمة، اسم جنس اي السيد الکريم، و يحمتل ان تکون جمع الخضرم کز برج اي کثيرالعطا، و القماقمة، جمع القمقام بالفتح او الضم اي السيد الکثير العطاء، و بمعني البحر ايضا.
ترجمه - اي فرزند بزرگواران دين و مقربان خدا، اي فرزند نجيبان گرامي، اي فرزند راهنمايان هدايت شده. اي فرزند نيکان پاکيزه اخلاق: اي فرزند بزرگان برگزيده، اي فرزند پاکيزگان پاک، اي فرزند صاحبان سخاوت ستوده. اي فرزند درياي بخشش و صاحبان کرم.