پس ياد مي‏کند زماني را که امام زمان ارواحنا له الفداء ظهور فرموده و ما با او صبح و شام به سر بريم و مهياي دفع مخالفين باشد. و در آن زمان پنج امر از امام زمان ارواحنا له الفداء واقع مي‏شود.
اول زمين را پر از عدل مي‏فرمايد به طريقي که غير از دين حق و راه حق ديني نباشد.
از حضرت باقر علیه السلام رسيده يملک القائم ثلثمأة سنة و يزداد تسعا کما لبث أهل الکهف في کهفهم يملأ الأرض عدلا و قسطا کما ملئت ظلما وجورا فيفتح الله له شرق الأرض و غربها. و يقتل الناس حتي لايبقي الا دين محمد الخ. يعني امام زمان ارواحنا له الفداء سلطنت مي‏کند سيصد سال، و نه سال برآن مي‏افزايد مانند زماني که اصحاب کهف در غار ماندند و زمين را از عدل و داد پر مي‏کند هم چناني که از ظلم و جور پر شده باشد. پس خداوند مشرق و مغرب را براي او مي‏گشايد. و آن قدر از مردم را مي‏کشد تا آنکه غير از دين پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم ديني باقي نماند.
و از حضرت صادق علیه السلام رسيده که از پدرش روايت کند في حديث اللوح م ح م د يخرج في آخرالزمان. علي رأسه غمامة بيضاء تظله من الشمس تنادي بلسان فصيح يسمعه الثقلين و الخافقين. هو المهدي من آل محمد. يملأ الارض عدلا کما ملئت جورا. يعني در حديث از لوح محفوظ و حتميات است که (م ح م د) در آخرالزمان ظاهر مي‏شود، و بالاي سر او ابر سفيدي است که سايه بر سر او مي‏اندازد و به زبان فصيح ندائي مي‏دهد که جن و انس از مشرق و مغرب آن را مي‏شنوند، که اين است مهدي از آل محمد صلي الله عليه و آله و سلم و پر مي‏کند زمين را از عدل همچناني که پر از جور شده است؛ و اخبار در اين باب از حد تواتر زيادتر است. و سابقا هم اشاره شد.
دوم آنکه به دشمنان دين خواري مي‏رساندو شکنجه مي‏نمايد.
سوم آنکه سرکشان و منکران را به قتل مي‏رساند.