حضرت باقر علیه السلام فرمايد اذا قام القائم علیه السلام عرض الايمان علي کل ناصب فان دخل فيه بحقيقة، و الا ضرب عنقه أو يؤدي الجزية کما يؤديها اليوم أهل الذمة. و يشد علي وسطه الهميان و يخرجهم من الأمصار الي السواد يعني چون قائم علیه السلام قيام نمايد بر هر مخالفي ايمان را عرضه مي‏دارد، پس اگر حقيقتا ايمان آورد آزاد است و الا يا گردن او را مي‏زند يا آنکه بايد جزيه بدهد مانند اهل ذمه اين زمان و همياني بر کمر او مي‏بندد و از شهرها او را به جانب دهات و صحراها اخراج مي‏فرمايد.
و حضرت باقر علیه السلام فرمايد القي الرعب في قلوب شيعتنا من عدونا. فاذا وقع أمرنا و خرج مهدينا کان أحدهم أجري من الليث و أمضي من السنان؛ يطأ عدونا بقدميه و يقتله بکفيه.
يعني در اين زمان در دل شيعيان از دشمنان ما رعب و ترسي مي‏باشد. ولي چون سلطنت ما برپا و مهدي ما علیه السلام ظاهر شود. هر يک از شيعيان ما با جرأت‏تر از شير و برنده‏تر از نيزه است با دو پاي خود دشمنان ما را پايمال، و با دو دست خود ايشان را به قتل مي‏رساند و اخبار دراين باب نيز بسيار است.
چهارم آنکه دنباله متکبران را قطع مي‏نمايد، مانند امم سابقه که در قرآن خبر مي‏دهد سوره‏ي 6 انعام آيه 45 فقطع دابر القوم الذين ظلموا و ألحمد لله رب العالمين؛ يعني پس قطع مي‏شود دنباله گروهي که ستمکار بودند و حمد مختص خداي پروردگار جهانيان است که در صلی الله علیه و آله و سلم 227 اشاره به اين آيه شد.
و در سوره 7 اعراف آيه 70 و قطعنا دابر الذين کذبوا بآياتنا و ما کانوا مؤمنين يعني قطع کرديم دنباله‏ي کساني را به آيات ما تکذيب کردند و به آن ايمان نياوردند.
و در سوره 8 انفال آيه 7 و يريد الله أن يحق الحق بکلماته و يقطع دابر الکافرين يعني خداوند اراده دارد که حق را به فرمان خود ثابت و استوار نمايد و دنباله‏ي کافران را قطع فرمايد.
پنجم آنکه مخالفين را ريشه کن مي‏نمايد. که خداوند اشاره مي‏فرمايد که اهل باطن ريشه کن مي‏شوند سوره 14 ابراهيم آيه‏ي 31 و مثل کلمة خبيثة کشجرة خبيثة ان اجتثت من فوق الأرض مالها من قرار يعني مثل کلمه پليد باطل و کفر مانند درخت پليد و سستي است که ريشه آن روي زمين باشد و کنده شود که براي آن قراري نيست؛ و بعد از اين داعي حمد خدا گويد که شکر نعمت تسلط امام زمان ارواحنا له الفداء را بر دشمنان بجا آورده باشد که در آيه‏ي قبل هم اشاره به اين معني شده است.
اصل - اللهم أنت کشاف الکرب و البلوي، و اليک أستعدي فعندک العدوي، و أنت رب الاخرة و الدنيا (والاولي خ ل)
اعراب - و الکرب جمع الکربةاي الحزن و في بعض النسخ و الکرب بفتح الکاف مفرد. و البلوي عطف عليه بمعني المصببة و يفرد في هذا الموضع مع ان المعطوف عليه جمع لملاحظة سجعه مع العدوي و اليک متعلق بالفعل بعدها و تقديمه للحصر و استعدي متکلم اي استنصرک و العدوي بمعني انتقال المرض الي السلامه
ترجمه - خداوندا تو برطرف کننده اندوه‏ها و مصيبتي و از درگاه تو طلب ياري مي‏کنم و بس، زيرا که فقط رفع مصيبات نزد تو است، و تو پروردگار آخرت و دنيائي.