توضيح سه دعاء اول به ترتيب است، زيرا که در دعاء اول قبولي نماز را طلب ميکند، و چون نماز قبول شد گناهان بنده ميريزد و از گناه پاک ميشود، و چون بنده از گناه پاک شد دعايش مستجاب ميگردد.
در سوره 11 هود آيه 116 و أقم الصلوة طرفي النهار و زلفا من الليل أن الحسنات يذهبن السيئات ذلک ذکري للذاکرين.
يعني نماز را برپاي دار در دو طرف روز؛ و در پارهاي از اوائل شب زيرا که حسنات ميبرد گناهان را، اين موعظهاي است براي پند پذيران
و ابنعباس و مفسرين گويند که مراد از حسنات نمازهاي پنج گانه است که گناهان را از بنده زائل ميکند؛ و از عثمان نقل است که با سلمان زير درختي بوديم، سلمان شاخهي خشکي از آن را گرفته حرکت داد، برگهاي آن ريخت پس گفت نميپرسي چرا چنين کردم، عثمان از علت آن سئوال نمود گفت: ان المسلم اذا توضأ فاحسن الوضوء، ثم صلي الصلوات الخمس تحاتت خطاياه کما يتحات هذا الورق.
يعني مسلم چون وضوء بسازد و آن را نيک بجا آورد پس نمازهاي پنجگانه را بگزارد، گناهان او ميريزد مانند اين برگها که فرو ميريزد:
و از ابيامامه نقل است که با رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم در مسجد نشسته بوديم که مردي آمد و گفت يا رسولالله من مستحق حدي شدهام. فرمود در نماز با ما بودي. گفت: آري. فرمود: خدا حد تو و گناه تو را آمرزيد
و از حضرت امير علیه السلام رسيده که با رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم در مسجد مهياي نماز بوديم که مردي آمد و گفت گناهي کردهام رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم جواب او نداد و مشغول نماز شد. پس از نماز آن مرد کلام خود را اعاده نمود؛ رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود آيا با ما نماز نخواندي و وضوي خود را نيک بجا نياوردهاي، گفت آري، فرمود اين نماز کفاره گناهان تو است. و در خبر است که حضرت امير علیه السلام روزي از اصحاب پرسيد. چه آيه از قرآن بنده را بيشتر از آيات ديگر اميدوار به رحمت ميکند. يکي گفت آيهي ان الله لا يغفر أن يشرک به [1] و يغفر مادون ذلک لمن يشاء. فرمود خوب است ولي چنين نيست. ديگري گفت آيه [2] و من يعمل سوء أو يظلم نفسه ثم يستغفر الله يجد الله توابا رحيما فرمود نيک است وليکن نه چنين است، بعضي گفتند آيه 54 سوره 39 زمر: قل يا عبادي الذين الذين أسرفوا لاتقنطوا من رحمة الله فرمود خوب است ولي چنين نيست، دستهي ديگري گفتند آيه 129 سوره 3 آلعمران ألذين اذا فعلوا فاحشة أو ظلموا أنفسهم ذکرو الله فاستغفروا لذنوبهم و من يغفر الذنوب الا الله.
فرمود نيکو است ولي چنين نيست، پس صداها بلند کرده که ما ديگر آيهي مناسبتر از اين آيات نميدانيم، فرمود از حبيب خود رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم شنيدم که فرمود اميدوار کنندهترين آيات قرآني اين آيه است و اقم الصلوة طرفي النهار تا آخر، پس فرمود يا علي قسم به خدائي که مبعوث کرد مرا که بشير و نذير باشم؛ هر گاه يکي از شما وضو بسازد گناهان از اعضاء او ميريزد، پس چون در نماز روي و دل خود را متوجه خدا کند؛ از نماز فارغ نشده که مانند روزي که از مادر متولد شده هيچ گناهي بر او نباشد: پس فرمود هر چه بين اين نماز تا نماز ديگر گناهي کند چنين بخشيده شود، پس فرمود يا علي انما منزلة الصلوة الخمس لا متي کنهر جار علي باب أحدکم لو کان علي جسده درن ثم اغتسل في ذلک النهر خمس مرات، أکان يبقي في جسده درن و کذلک و الله الصلوات الخمس لامتي.
منزلت نمازهاي پنجگانه براي امت من مثل نهري است که جاري بر در خانهاي از شما، پس چه گمان ميبرد يکي از شما که بر بدن او چرکي باشد پس خود را در آن نهر 5 مرتبه بشويد آيا در بدن او چرکي ميماند، همچنين است نمازهاي پنجگانه براي ايشان:
و ديگر رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود ما من صلوة يحضر وقتها الا نادي ملک بين يدي الناس قوموا الي نيرانکم ألتي أو قدتموها علي ظهورکم فأطفؤها بصلوتکم.
يعني هيچ نمازي نيست که وقت آن برسد مگر آنکه فرشتهاي در برابر شما نداء ميکند که برخيزيد به سوي آتشهاي گناه که آن را بر پشت خود افروختهايد پس آن را به نماز خود خاموش سازيد.
توضيح - در سه جمله آخر اين عبارت که براي دنيا دعا ميکند اول طلب رزق ميکند زيرا که قوام زندگي برزق است. پس طلب رفع هموم و غموم ميکند: زيرا که شخص مهموم آسودگي ندارد؛ پس از آن طلب رفع حاجات ميکند.
اصل - وأقبل الينا بوجهک الکريم، و اقبل تقربنا اليک وانظر الينا نظرة رحيمة، نستکمل بها الکرامة عندک ثم لا تصرفنا عنا بجودک.
اعراب - وأقبل امر من باب الافعال، و الظرفان متعلقان به و الکريم صفة لوجهک و اقبل امر من قبل علي وزن علم، و تقربنا مصدر من باب التفعل و هو مفعول و مضاف. و الظرف متعلق به، و انظر امر، و نظرة مفعول مطلق، و رحيمة صفة لها، نستکمل متکلم، و الکرامة مفعول، و عندک ظرف.
ترجمه - و به توجه کرديم خود به سوي ما رو کن، و تقرب ما را به درگاه خود قبول فرما و به نظر رحمت به سوي ما نظر کن، تا بدان
عزت خود را نزد تو کامل سازيم. و به کرم خود آن عزت را از ما زايل مگردان
شرح - کريم از صفات بزرگ خدا است، و کريم يعني جامع خير و شرف و فضائل و هر چه هر که از او بخواهد بيعوض و منت به او ببخشد، و سخي کسي را گويند هر چه به کسي ببخشد نظر به عوض دارد، و در جمله اول، دعا ميکني که خدايا به صفت کرمت به ما توجه فرما اشاره به اينکه عملي که سزاوار تو باشد يا عوضي ندارم و از تفضل خود نظر عنايتي به ما بنما، و در جمله دوم دعا ميکني که تقرب و عبادات ما را به تفضل خود قبول فرما، و در جمله سوم دعا ميکني که به رحمت بيمنتهاي خود نظري به ما کن. تا آنکه کرامت و عزت خود را در مقام بندگي و کسب اخلاق به حد کمال رسانيم، که نتيجهي بندگي رسيدن به اخلاق کريمه است، که رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود بعثت لاتمم مکارم الاخلاق و سئوال کردند، از مکارم اخلاق جواب داده شد ألعفو عمن ظلمک، و صلة من قطعک. و اعطاء من حرمک، و قول الحق و لؤ علي نفسک يعني اخلاق کريمه در سه چيز است. 1- عفو کني از هر که تو را ستم کند. 2- پيوند دوستي کني با هر که از خويشان که خويش را از تو ببرد، 3- راست گوئي اگرچه بر ضرر تو باشد، و در جملهي چهارم از خدا طلب ميکني که آن کرامت و عزتي را که از عقايد و اعمال صالحه براي من حاصل شود، از من سلب مکن و آن را تا آخر عمر باقي دار که بهترين حالات براي بنده آن است که با ايمان کامل از دنيا برود که در صفحه 311 شرح آن گذشت.
[1] سوره 4 نساء آيه 51.
[2] سوره 4 نساء آيه 110.
آيه اي که بيشتر بنده را اميدوار به رحمت خدا مي کند