براي نبرد بي امان با عوامل کوتاهي عمر، انجمنهاي بيشماري چون انجمن بقاي حيات، عمر جاوداني، هارلان لين، و بدفورد، تاسيس گرديد که صدها دانشمند پزشکي و زيست شناسي در آنها گرد آمده با صرف وقت فراوان و اموال کلان، علل کوتاهي عمر را بررسي کرده، راههاي مبارزه با آن را جستجو مي کنند. ولي مهمتر از همه انجمنهاي کريونيک است که در ايالتهاي مختلف آمريکا تاسيس گرديد و فعالتر از همه انجمن کريونيک نيويورک و ميشيگان بود که بودجه هنگفتي را به اين کار اختصاص داده بودند. کريونيک از واژه يوناني کريوس ماخوذ است که به معناي سرما و يخ زدگي است و آن علمي است که با روشهاي نوين انسان را به عوالم يخبندان مي برد و از او چون لاشه منجمد شده اي حفاظت مي کند به اميد زوري که دوباره او را به زندگي بازگردانند. از اواسط قرن بيستم تعدادي از دانشمندان پيش بيني مي کردند که در آينده اي نزديک، بشر موفق خواهد شد بدن انسان را بخاطر عمر طولاني منجمد سازد. دکتر جيمز کونل و پروفسور ليلهي پيش بيني کردند که پيش از پايان قرن بيستم، بشر موفق خواهد شد موجود زنده اي را منجمد کرده، هنگامي که بخواهد دوباره آن را زنده کند.[1]