حتماً خودتان فكر كرده‌ايد كه بايد امام زمان ارواحنا له الفداء يك حقيقت و يك مقام فوق‌العاده معنوي باشد كه شناخت آن حقيقت و آن مقام اين‌همه بركت دارد و در صورتي كه آن حقيقت شناخته نشود امكان فهم قرآن و استفاده از آن براي مسلمانان وجود ندارد، چون اين روايت را زماني پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده‌اند كه در بين مسلمانان قرآن بوده و از آن استفاده هم مي‌كردند و با اين‌همه حضرت فرموده‌اند: اگر كسي بميرد و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهليت مرده است.
از طرفي بايد متوجّه بود پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در عين اين‌كه پيامبر خدا بودند، امام نيز بودند. چون لازمة مقام امامت دو چيز است: از نسل ابراهيم علیه السلام بودن است، كه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم از نسل حضرت‌اسماعيل فرزند ابراهيم‌اند، و ديگري معصوم بودن است. چراكه خداوند در آيه 124سوره بقره در جواب حضرت ابراهيم علیه السلام كه سؤال مي‌كنند،آيا امامت، به نسل من هم داده مي‌شود، جواب مي‌دهد: اين مقام به آن‌هايي كه ظالمند داده نمي‌شود؛ يعني بايد هيچ‌گونه ظلمي نداشته باشند و اين به معني معصوم بودن است. پس همچنان‌كه عرض شد، وجود مقدّس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم هم از نسل ابراهيم علیه السلام هستند و هم بنا به صراحت آيه قرآن در اوّل سوره نجم كه در مورد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مي‌فرمايد: «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوي» آن حضرت معصوم هستند، پس نتيجه مي‌گيريم مقام «امامت» علاوه بر مقام نبوّت به وجود مقدّس حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم داده شده است.