امام ارواحنا له الفداء غايب‌اند، يعني اوّلاً؛ مقام امام، فوق عالم است. ثانياً؛ در تمام عالم حاضراند. همچنان‌كه عرض شد وقتي متوجّه باشيم مرتبة موجودي بالا است، تمام مرتبة پايين در قبضة اوست، و به مرتبة پايين محدود نيست. مثلاً خورشيد در صورتي مي‌تواند همه‌جا را روشني ببخشد كه بالا باشد، امّا اگر پايين بود ديگر نمي‌توانست همه‌جا را روشن كند. حضور ملائكه در هستي به‌گونه‌اي است كه آن‌ها را كاري از كاري باز نمي‌دارد، مثل خورشيد كه روشن‌كردن شهر ما آن را از روشن كردن شهر ديگر باز نمي‌دارد. در مورد حضور و نقش امام ارواحنا له الفداء نيز چنين است كه امام ارواحنا له الفداء را كاري از كار ديگر باز نمي‌دارد. مقام امام، مقام عظمايي است كه همة عالم را تدبير مي‌كند و همه‌جا در قبضة اوست بدون اين‌كه از آن مقامِ اعلاي خود خارج شوند. اصلاً اگر پايين بودند و در عرض ساير موجودات بودند كه نمي‌توانستند عالَم را تدبير نمايند.