امر بسيار جالب و مهم و بسيار مغفول، امر آمادگي نظامي در عصر انتظار است. انساني که منتظرِ قيامي بزرگ و انقلابي خونين و شورشي شعلهور و درگيريي عظيم و جهاني است، ممکن است که خود هيچ گونه آمادگي براي حضور در اين درگيري و کمک به اين انقلاب نداشته باشد؟
مسلمان بايد هميشه آمادگي نظامي و نيروي سلحشوري داشته باشد، تا به هنگام طلوع طلايع حق، به صف پيکارگران رکاب مهدي ـ ارواحنا له الفداء ـ بپيوندد، و در آن نبرد بزرگ حق و باطل حماسه آفريند و کمک رساند و حضور فعال داشته باشد.
در اينجا تعليمي است خورشيد سان و دستوري است درخشان از حضرت امام جعفر صادق ـ عليه السلام ـ امام در اين تعليم حوزه ي منتظران را فرا مي خواند تا همواره نيرومند و مسلح باشند و دوره ي انتظار مهدي ـ ارواحنا له الفداء ـ را با دست پر به سر آورند:
«لِيعدَّنَّ أحدکم لخروج القائم ولو سهماً. فإنّ اللّه إذا علم ذلک من نيَّتِه، رجوت لان ينسئَ في عمرهِ حتّي يدرکه، ويکون من أعوانه وأنصاره». [1]
«بايد هر يک از شما براي خروج قائم اسلحه تهيه کنند، اگر چه يک نيزه، چون وقتي خداوند ببيند کسي به نيّت ياري مهدي اسلحه تهيه کرده است، اميد است عمر او را دراز کند تا ظهور را درک نمايد و از ياوران مهدي باشد [تا براي اين آمادگي، به ثواب درک ظهور برسد].