يكى از بخش‏هايى كه در حكومت امام زمان(عج) دگرگونى شايان توجّه پيدا مى‏كند، بخش كشاورزى و دامدارى است. پس از آن كه مردم طعم تلخ كمبود باران و خشكسالى‏هاى پياپى و كمبود مواد غذايى و نابودى كشتزارها را چشيده‏اند و زمانى كه از دام و دامپرورى خبرى نيست و براى تهيه لقمه نانى گاهى بايد گران بهاترين چيز يعنى ناموس و آبرو را فدا كرد، دگرگونى شگفت‏انگيزى در كشاورزى و دامدارى پديد مى‏آيد و مواد غذايى در جامعه فراوان مى‏گردد.
پيش از ظهور امام اگر گاهى باران مى‏باريد، ولى زمين پذيراى آن نبود و گاهى كه زمين پذيراى آن بود، باران نمى‏باريد و محصولات كشاورزى نابود مى‏گشت و گاهى نيز باران نا به‏هنگام محصولات را از بين مى‏برد. در زمان حضرت وضعيت بارندگى دگرگون مى‏گردد. نخست بارانى مى‏بارد كه مردم در سراسر زندگانى نديده‏اند و پس از آن نيز به موقع رحمت الهى بر انسان‏ها سرازير مى‏شود و در نتيجه نعمت‏هاى خداوند بر انسان‏ها فراوان مى‏شود؛ به گونه‏اى كه گويى محصول ده‏ها سال را در يك روز گرد مى‏آورند و در روايات آمده است كه از يك من (سه كيلوگرم) گندم، صد مَن محصول به عمل مى‏آيد.
روايات از باريدن بيست و چهارباران خبر مى‏دهند كه پس از ظهور فرو مى‏ريزند و در پى آن بركات بسيارى شامل حال مردم مى‏شود. سبزى و خرمى، كوه و دشت و صحرا را فرا مى‏گيرد و بيابان‏هاى باير و هميشه خشك، اثرى از خشكى نخواهند داشت و نعمت‏هاى الهى آن‏چنان فراوان مى‏شود كه مردم براى مردگان خود آرزوى زندگانى دوباره مى‏كنند.