از جمله القاب امام زمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - المنتقم است. و در کتاب کمال الدين به سند خود از امام صادق، از پدران بزرگوارش، از امير المؤمنين - عليهم السلام - روايت کرده است که پيغمبر اکرمصلي الله عليه وآله فرمود: هنگامي که به سوي آسمان (به معراج) برده شدم، پروردگار من به من وحي فرمود که: اي محمّد! من نظري به سوي زمين افکندم و تو را از آن اختيار نمودم و پيغمبر ساختم و اسم تو را از نام خود برگرفتم که من محمودم و تو محمّدي، دوباره بر زمين نظري افکندم و علي را از آن برگزيدم و او را وصيّ و خليفه و شوهر دختر تو قرار دادم و براي او هم، نامي از نامهاي خود برگرفتم، پس من عليّ اعلي هستم و او علي است و فاطمه و حسن و حسين را از نور شما خلق کردم.
آنگاه ولايت آنان را بر فرشتگان عرضه کردم تا هر که پذيرفت در پيشگاه من از مقرّبين گردد. اي محمد! اگر بندهاي از بندگانم آن قدر عبادتم کند تا درمانده شود و بدنش مانند مشک پوسيده گردد، ولي در حالي که منکر ولايت آنان باشد به نزد من آيد، او را در بهشتم جاي نخواهم داد، و در زير عرشم سايه نخواهم بخشيد. اي محمد! ميخواهي آنان را ببيني؟ عرض کردم: آري پروردگارا! خداوند - عزّوجلّ - فرمود: سرت را بلند کن. پس سرم را بلند کردم که به ناگاه انوار علي و فاطمه و حسن و حسين و علي بن الحسين، و محمد بن علي، و جعفر بن محمد، و موسي بن جعفر، و علي بن موسي، و محمد بن علي، و علي بن محمد، و الحسن بن علي، و محمد بن الحسن را - که در ميان ايشان - مانند ستاره درخشاني بپاخاسته بود، مشاهده نمودم.
عرض کردم: پروردگارا! اينها کيانند؟ فرمود: اينها امامان هستند، و اين قائم است؛ آنکه حلال مرا حلال و حرام مرا حرام کند، و به وسيله او از دشمنانم انتقام ميگيرم، و او براي اولياي من مايه راحت است و او است که دل شيعيان و پيروان تو را از ظالمين و کافرين شفا ميبخشد و لات و عزّي را تر و تازه بيرون ميآورد، پس آنها را خواهد سوزانيد. البته فتنه و امتحان مردم با آنان سختتر از فتنه گوساله و سامري خواهد بود. [1] .
همچنين در بحار به نقل از علل الشرايع به سند خود از عبد الرحيم قصير از حضرت ابوجعفر امام باقرعليه السلام روايت کرده که فرمود: هرگاه قائم ما بپاخيزد، حميرا به سوي او بازگردانده شود تا حدّ تازيانه به او بزند تا انتقام فاطمه دخت محمدصلي الله عليه وآله را از او بگيرد. گفتم: فدايت شوم؛ چرا حدّ تازيانه به او ميزند؟ فرمود: به خاطر تهمتي که بر مادر ابراهيم زد. گفتم: پس چطور شد که اين کار (حد زدن) را خداوند براي زمان حضرت قائم تأخير انداخت؟ فرمود: به تحقيق خداوند - تبارک و تعالي - محمدصلي الله عليه وآله را رحمت فرستاد، ولي قائمعليه السلام را به منظور نقمت و کيفردهي برميانگيزد. [2] .
و در همان کتاب بحار از مزار کبير به سند خود از حضرت ابوعبد اللَّه صادقعليه السلام آورده که فرمود: هرگاه قائم ما بپاخيزد براي خدا و رسول او و همه ما خاندان پيغمبر انتقام خواهد گرفت. [3] .
و در همان کتاب به نقل از ارشاد ديلمي از امام صادقعليه السلام آمده: و دست بني شيبه را ميبُرد و بر در کعبه ميآويزد و بر آن مينويسد: اينها دزدان کعبه هستند. [4] .
و در احتجاج از پيغمبرصلي الله عليه وآله در خطبه غدير چنين نقل شده که فرمود: توجّه کنيد! خاتم امامان از ما مهدي - صلوات اللَّه عليه - ميباشد. آگاه باشيد! اوست چيره شونده بر همه دين، اوست انتقام گيرنده از ظالمين، اوست فاتح و منهدم کننده دژها، اوست که تمام قبائل اهل شرک را نابود ميسازد، اوست که خونبهاي تمام اولياي حقّ را ميگيرد، اوست که از درياي ژرف مينوشاند، اوست که هر کسي را بر اساس فضل و شايستگي سمت ميدهد، او برگزيده و منتخب خداوند است، او وارث همه علوم و محيط بر همه آنها است، اوست که از پروردگار خود خبر ميدهد و حقايق ايمان به او را مطلع ميسازد [برپاي ميدارد] ، او است که صاحب رشاد و سداد در رأي و عمل ميباشد، امور دين به او تفويض و واگذار شده و پيغمبران قبل و امامان پيشين به او مژده دادهاند، او حجّت باقي است و بعد از او حجّتي نيست، و حقّي نيست مگر با او و نوري نيست جز نزد او، کسي بر او غالب و منصور نميشود. او وليّ خداوند در زمين و حاکم الهي بر خلايق و امين پروردگار در ظواهر و اسرار است.
و در قسمت ديگري از اين خطبه آمده است: اي گروههاي مردم! نور مخصوص خداوند - عزّوجلّ - در وجود من است، سپس در وجود علي تجلّي خواهد کرد و سپس در نسل او تا قائم مهدي که حقّ خداوند و هر حقّي را که براي ما هست، ميگيرد. [5] . و در تفسير قمي درباره آيه: «فَمَهِّلِ الکافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً»؛ [6] پس کافران را مهلت بده، آنها را به اندک مهلتي. چنين آمده است: براي هنگام قيام قائم، پس او را بر جبّارها و طاغوتهاي قريش و بنياميّه و ساير مردم براي من انتقام ميگيرد. [7] .
