در حديث کميل که در دارالسلام روايت شده امير المؤمنين علي‏عليه السلام فرمود: «يا کُمَيْلُ! ما مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ وَأَنَا أَفْتَحُهُ، وَما مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلاَّ وَالقائِمُ يَخْتِمُهُ»؛ [1] اي کميل! هيچ علمي نيست مگر اين‏که من افتتاح کننده آنم و هيچ چيزي نيست مگر اين‏که قائم آن را به پايان مي‏رساند و خاتمه مي‏دهد. مي‏گويم: منظور از «چيزي»، در اين روايت يا علم است به قرينه اوّل حديث و يا تمام کمالات واخلاق نيک و علوم و معارف حقّه است که ساير امامان‏عليهم السلام بعضي از آن‏ها را به مقتضاي صلاح زمان خودشان آشکار کرده‏اند. ولي حضرت قائم - عجّل اللَّه فرجه الشريف - همه آن‏ها را آشکار مي‏کند. پس همه فضائل و... با ظهورش آشکار مي‏گردد.


و مؤيّد اين مطلب روايتي است که شيخ صدوق از ابوعبد اللَّه صادق‏عليه السلام از پدرانش - صلوات اللَّه عليهم - نقل کرده که: پيغمبر اکرم‏صلي الله عليه وآله فرمود: خداوند - عزّوجلّ - از روزها جمعه را، و از ماه‏ها ماه رمضان، و از شب‏ها شب قدر را برگزيد و مرا از تمام پيغمبران برگزيد و علي را برگزيده از من ساخت. و او را بر تمام اوصيا برتري بخشيد و از علي حسن و حسين را اختيار فرمود و از حسين اوصياي از فرزندانش را که از قرآن، تحريف غلوّ کنندگان و زياد کردن باطل‏جويان و تأويلات گمراه کنندگان را دور مي‏سازند، نهمين آنان قائمشان مي‏باشد و اوست ظاهر آن‏ها و اوست باطن آن‏ها.


و در کافي ضمن حديث راهبي که به دست مولاي ما حضرت کاظم‏عليه السلام مسلمان شد آمده: سپس راهب گفت: مرا خبر ده از هشت حرفي [2] که نازل شده و چهار عدد از آن‏ها در زمين آشکار گرديده و چهار تاي ديگر در فضا مانده، اين چهاري که در فضا مانده است براي چه کسي نازل مي‏شود و چه کسي آن‏ها را تفسير مي‏نمايد؟ فرمود: او قائم ماست، پس خداوند آن‏ها را بر او نازل مي‏فرمايد، و او آن‏ها را تفسير مي‏کند، و بر او نازل مي‏شود چيزهايي که بر صدّيقين و فرستادگان و هدايت شدگان نازل نشده باشد. [3] . و در بحث کشف علوم مطالبي که دلالت بر اين معني مي‏کند خواهد آمد، ان شاء اللَّه تعالي.