اين نيز از آثار و برکات وجود و کمال جود شخص آن جناب است، چنان‏که در کمال الدين از حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام روايت شده که: زماني بر مردم فرا مي‏رسد که امام آن‏ها از نظرشان غايب مي‏شود. خوشا به حال آن کساني که در آن زمان بر امر ما ثابت بمانند، کم‏ترين چيزي که از ثواب به آن‏ها مي‏رسد اين‏که خداوند جلّ جلاله آنان را ندا مي‏کند و مي‏فرمايد: اي بندگان و کنيزان من به سرّ من ايمان آورديد و غيب مرا باور داشتيد، پس بشارت باد شما را به نيکي و ثواب از من که شما به حقّ، بندگان و کنيزان من هستيد، از شما مي‏پذيرم و شما را عفو مي‏کنم، و گناهانتان را مي‏آمرزم، و به سبب شما باران به بندگانم مي‏رسانم، و بلا را از ايشان دفع مي‏کنم، اگر شما نبوديد عذاب خود را بر آنان نازل مي‏کردم. [1] .