بر اين معني دلالت دارد روايتي که در بحار از خصال به سند خود از حضرت سيّد الساجدين علي بن الحسين‏عليهما السلام آورده که فرمود: هنگامي که قائم ما - عجّل اللَّه فرجه الشريف - بپاخيزد، خداوند - عزّوجلّ - از شيعيان ما آفات را دور مي‏سازد و دل‏هايشان را مانند قطعه‏اي از آهن قرار مي‏دهد و نيروي هر يک از مردانشان را به مقدار چهل مرد مي‏گرداند و آن‏ها حکام و سران زمين خواهند بود. [1] .و از بصائر در حديثي از حضرت امام باقرعليه السلام منقول است که فرمود: هرگاه امر ما واقع شود و مهدي ما بيايد، هر مردي از شيعيان ما از شير قوي‏تر و از نيزه برّنده‏تر خواهد بود. دشمنان ما را با پاهاي خود لگد مي‏کند و آن‏ها را با دست خود مي‏زند. در اين هنگام است نزول رحمت و فرج خداوند بر بندگان. [2] .


و در کمال الدين از حضرت امام صادق‏عليه السلام آمده که فرمود: اين‏که لوط به قومش گفت: «لَوْ أَنَّ لِي بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوي إِلي رُکْنٍ شَدِيدٍ»؛ [3] کاش نيرويي داشتم که در برابر شما ايستادگي کنم يا به پناهگاه محکمي پناه مي‏بردم. مقصودش جز اين نبود که نيروي قائم‏عليه السلام را تمنا کند و رکن شديد (=پناهگاه محکم) ياران او هستند که يک مرد از آن‏ها قوّت چهل مرد را دارد و دلش از کوه آهنين محکم‏تر است و اگر به کوه‏هاي آهن برسند، آن‏ها را مي‏پيمايند، و شمشيرها را کنار نگذارند مگر وقتي که خداوند - عزّوجلّ - راضي شده باشد. [4] . و در بحار از حضرت امام باقرعليه السلام آمده که فرمود: هرگاه چنان شود، هر مرد از شماها نيروي چهل مرد را يابد و دل‏هايشان همچون قطعه‏اي آهن گردد که اگر با آن دل‏هاي محکم به کوه‏ها حمله کنيد آن‏ها را خواهيد شکافت. [5] .


و در روضه کافي از حضرت ابي عبد اللَّه صادق‏عليه السلام روايت است که فرمود: هنگامي که قائم‏عليه السلام بپاخيزد، خداوند نيروي گوش‏ها و چشم‏هاي شيعيان ما را افزون مي‏گرداند تا اين‏که ميان آن‏ها با قائم پيکي نخواهند بود، آن حضرت با ايشان سخن مي‏گويد و آنان مي‏شنوند و او همانجا هست. [6] . و در حديث ديگري از آن حضرت آمده که فرمود: در زمان قائم - عجّل اللَّه فرجه الشريف - مؤمني که در مشرق است برادر خود را که در مغرب است مي‏بيند و همچنين آن‏که در مغرب است برادر خود را که در مشرق است مي‏بيند. [7] .