بارزترين صفاتش حلم و بردباري است، و از جمله آثار اين صفت: سکون و آرامش داشتن و سبکسري نکردن در مواقعي است که شخص از ديگران نارواها ببيند، و چه خوش گفتهاند:
بر آزارهاي افراد پست، خودت را به بردباري بزن و محبتشان را باقي بدار؛ که بردبار نتواني بود تا اينکه خودت را به بردباري بزني.
و اگر در ناراحتيها و ابتلاهاي شديد مولا حضرت حجّت - صلوات اللَّه عليه - از دست رعيّتش تأمل کني، حلم و بردباري آن بزرگوار برايت روشن ميشود، به طوري که از احدي به اين کيفيت، اين صفت ظاهر نگرديده است.