از جمله موجبات دعا کردن براي آن حضرت مي‏باشد، زيرا که از لوازم بغض دشمنان است که در بحث ولايت، وجوب آن را بيان داشتيم.
دليل بر اين‏که مولي صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - دستور تخريب و ويران‏سازي بناهاي اهل کفر و سرکشان و منافقان را صادر مي‏کند، چند دعا و روايت است. از جمله:


1 - در دعاي ندبه - که از امام صادق‏عليه السلام مروي است - آمده:


کجاست ويران کننده بناهاي شرک و نفاق.


2 - به روايت مفضّل، امام صادق‏عليه السلام فرمود: قائم‏عليه السلام پس از آن‏که شرق و غرب زمين را زير پا مي‏گذارد، به کوفه و مسجد آن مي‏آيد و مسجدي که يزيد بن معاويه - لعنة اللَّه عليه - پس از کشتن حسين بن علي‏عليهما السلام بنا کرده، ويران مي‏سازد، و نيز مسجدي که براي خدا نيست هرکه آن را بسازد ملعون است ملعون. [1] .


3 - روايت علي بن ابراهيم بن مهزيار که در کتاب المحجّة سيد هاشم بحريني از مولاي ما صاحب الزمان‏عليه السلام نقل شده آمده است: اي فرزند مهزيار! اگر استغفار شما براي يکديگر نبود - جز خواصّ شيعه که سخنانشان شبيه افعالشان است - هرکه روي زمين است هلاک مي‏شد. سپس فرمود: اي فرزند مهزيار! - و دستش را دراز کرد - آيا تو را از خبر آگاه نسازم؟ هرگاه کودک بنشيند، و مغربي حرکت کند، و يماني راه بيفتد، و با سفياني بيعت شود، خداوند به من اجازه قيام خواهد داد، پس بين صفا و مروه با سيصد و سيزده مرد خروج مي‏کنم، آن‏گاه به کوفه مي‏آيم و مسجد آن را منهدم مي‏سازم و بر اساس بناي نخستين آن بنا مي‏نمايم، و آنچه از ساختمان‏هاي جبّاران پيرامون آن هست نيز ويران مي‏کنم، و با مردم حَجّة الاسلام را بجاي مي‏آورم و به يثرب (مدينه) مي‏روم، پس حجره را خراب مي‏کنم و آنچه در آن است - يعني آن دو - را تازه بيرون مي‏آورم و دستور مي‏دهم در سمت بقيع بر دو چوب خشک آن‏ها را به دار آويزند، پس آن دو چوب خشک از زير آن‏ها برگ مي‏دهد، آن‏گاه مردم به فتنه‏اي شديدتر از فتنه اوّل دچار مي‏گردند، که آواز دهنده‏اي از سوي آسمان بانگ مي‏زند: فرو ببر اي زمين و بگير اين‏ها را، سپس بر روي زمين باقي نمي‏ماند جز مؤمني که دلش را براي ايمان خالص کرده باشد. گفتم: اي آقاي من! پس از آن چه مي‏شود؟ فرمود: بازگشت، بازگشت، رجعت، رجعت. سپس اين آيه را تلاوت کرد: «ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الکَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْناکُمْ بِأَمْوالٍ وَبَنِينَ وَجَعَلْناکُمْ أَکْثَرَ نَفِيراً»؛ [2] سپس شما را بر آنان غلبه دهيم و به اموال و پسراني مدد نماييم و تعداد شما را بيشتر سازيم.


4 - در بحار به روايت ابوبصير؛ امام صادق‏عليه السلام فرمود: هرگاه قائم‏عليه السلام بپاخيزد سجد الحرام را خراب مي‏کند تا به وضع سابقش درآورد، و مقام را به جايي که در آن بوده بازگرداند. [3] .


5 - در حديث ديگري از آن حضرت آمده که؛ قائم‏عليه السلام مسجد الحرام را خراب خواهد کرد تا به پايه اصلي خودش بازگرداند و مسجد الرسول‏صلي الله عليه وآله را نيز به اصل خودش بازگرداند و خانه کعبه را به موضع خود برمي‏گرداند و بر همان اساس بپا مي‏دارد. [4] .


6 - و در همان کتاب از غيبت شيخ طوسي به سند خود از امير المؤمنين‏عليه السلام آمده که: ضمن سخناني از مسجد کوفه ياد کرد که از سفال و خشت و گل ساخته شده بود، فرمود: واي به حال آن‏که تو را منهدم سازد و واي به حال آن‏که خراب کردنت را آسان نمايد، و واي بر آن‏که با پخته شده (آجر) تو را بنا کند که قبله نوح را تغيير دهد، خوشا به حال کسي که با منهدم کننده‏ات، قائم خاندانم بوده باشد که آنان خوبان امّت هستند. [5] .


7 - و در همان کتاب، از ابوبصير ضمن حديثي که آن را مختصر کرده گفته است: هرگاه قائم بپاخيزد وارد کوفه شود، دستور مي‏دهد مساجد چهارگانه منهدم گردد تا به اساس آن‏ها برسد و آن‏ها را مانند سايبان موسي‏عليه السلام خواهد ساخت، و تمام مساجد را وسعت داده و بلندي‏ها (يا طبقه‏ها) را از بين مي‏برد، به همان ترتيبي که در زمان پيغمبرصلي الله عليه وآله بوده، قرار مي‏دهد، و بزرگراه‏ها را وسعت مي‏دهد که شصت ذراع خواهد شد، و هر مسجدي که بر سر راه باشد خراب مي‏کند، و هر منفذي که به سمت راه عبور مردم، و هر بالکن و فاضلاب و ناوداني را که به طرف راه عمومي است مي‏بندد، و خداوند فلک را در زمان او دستور کُند چرخيدن مي‏دهد، تا آن‏جا که يک روز در زمان او همچون ده روز، و يک ماه مانند ده ماه و يک سال همچون ده سال از سال‏هاي شما مي‏شود. پس چندي نمي‏گذرد که سرکشان موالي [6] در رميلة الدسکره خروج مي‏کنند، ده هزار فر شعارشان يا عثمان يا عثمان است، پس آن حضرت يکي از موالي را فرا مي‏خواند و شمشيرش را به او مي‏دهد، آن‏گاه او به سويشان مي‏رود و آن‏ها را مي‏کشد و احدي از آنان را باقي نمي‏گذارد. آن‏گاه به سوي کابل شاه مي‏رود و آن شهري است که هيچ کس پيش از او آن را فتح نکرده، پس آن را فتح مي‏نمايد، سپس به کوفه روان مي‏شود و در آن فرود مي‏آيد که منزلش در آن خواهد بود و هفتاد قبيله از قبائل عرب را آواره مي‏سازد. [7] .