دليل بر اين معني - اضافه بر آنچه تاکنون گذشت زيرا که توسل به امام عصر - عجّل اللَّه فرجه الشريف - در حقيقت توسّل به پيغمبر اکرم‏صلي الله عليه وآله است - روايتي است که رئيس المحدّثين در خصال به سند خود از حضرت رضاعليه السلام از پدران بزرگوارش از امير مؤمنان علي‏عليه السلام آورده که گفت: رسول خداصلي الله عليه وآله فرمود: چهار طايفه‏اند در روز قيامت من شفيع آنان هستم، هرچند که با گناهان اهل زمين بر من وارد شوند: کمک کننده به خاندانم، و برآورنده حوائج آن‏ها هنگامي که به او ناچار شوند، و دوست دارنده آن‏ها به دل و زبانش، و دفاع کننده از آن‏ها با دست خودش. [1] .


و علامه حلي‏رحمه الله از پيغمبر اکرم‏صلي الله عليه وآله مرسلاً آورده که فرمود: من براي چهار گروه شفاعت مي‏کنم هرچند که با گناهان اهل دنيا بيايند: مردي که ذرّيه‏ام را ياري کرده باشد، و مردي که مال خودش را هنگام سختي به ذرّيه‏ام بذل نمايد، و مردي که ذرّيه مرا با زبان و دل دوست بدارد، و مردي که در نيازهاي ذرّيه‏ام اهتمام ورزد هنگامي که رانده و فراري شوند. [2] .


و در بحار به سند خود از حضرت رضاعليه السلام از پدران طاهرينش از امير المؤمنين‏عليه السلام آورده که پيغمبر اکرم‏صلي الله عليه وآله فرمود: چهار تن را من روز قيامت شفاعت کنم: آن‏که ذرّيه‏ام را گرامي بدارد، و آن‏که حوائج آنان را برآورده سازد، و کسي که در هنگام اضطرارشان به او در انجام امورشان اهتمام ورزد، و آن‏که با قلب و زبان، آنان را دوست بدارد. [3] .


مي‏گويم: مخفي نماند که سه عنوان از اين‏ها بر دعا براي تعجيل فرج مولي صاحب الامر - عجّل اللَّه فرجه الشريف - صدق مي‏کند، زيرا که نوعي از ياري کردن، و محبّت زباني، و برآوردن حاجت است، چنان‏که بيان آن خواهد آمد، ان شاء اللَّه تعالي.


و از اموري که بر اين مقصود دلالت مي‏کند از علامه حلّي در توصيه‏هايش به فرزندش آمده که امام صادق‏عليه السلام فرمود: هرگاه روز قيامت آواز دهنده‏اي ندا مي‏کند: اي خلايق! ساکت و آرام باشيد که محمدصلي الله عليه وآله با شما سخن مي‏گويد، پس همه خلايق ساکت و آرام مي‏شوند، و پيغمبرصلي الله عليه وآله بپاخيزد و فرمايد: اي گروه خلايق! هرکه را نزد من احسان يا منّت يا نيکي هست برخيزد تا او را پاداش دهيم. مي‏گويند: پدران و مادرانمان قربانت، کدام احسان يا منّت يا نيکي، بلکه همه احسان‏ها و منّت‏ها و نيکي‏ها براي خدا و رسول اوصلي الله عليه وآله است بر تمام خلايق. مي‏فرمايد: آري، هرآن‏که يکي از خاندان مرا پناه داده، يا به آن‏ها نيکي کرده يا از برهنگي پوشانده يا گرسنه‏شان را سير نموده، برخيزد تا او را پاداش دهم.


آن‏گاه عدّه‏اي که از اين کارها انجام داده‏اند برمي‏خيزند، پس از سوي خداوند ندا مي‏رسد: اي محمد؛ اي حبيب من! پاداش آن‏ها را به عهده خودت قرار دادم، هرجاي بهشت که بخواهي آن‏ها را منزل ده، پس آن‏ها را در وسيله منزل مي‏دهد به طوري که از محمد و آهل بيت او - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - در پرده نخواهند بود. [4] .


مي‏گويم: بدون ترديد دعاي خير از اقسام نيکي است، پس بر اثر آن، دعا کننده استحقاق شفاعت رسول اکرم‏صلي الله عليه وآله را روز محشر خواهد يافت، و اين حديث نيز بر فزوني ثواب به شفاعت دلالت دارد هم‏چنان که در رفع عقاب ثابت است.
و از دلايل ديگر نيز روايتي است که صدوق در امالي خود از امام باقرعليه السلام از پدرانش از رسول خداصلي الله عليه وآله آورده که فرمود: هرکس مي‏خواهد به من توسل جويد و نزد من حقّي داشته باشد که به آن براي او روز قيامت شفاعت کنم، بايد با خاندانم پيوند متّصلي داشته باشد، و آنان را خرسند نمايد. [5] .


مي‏گويم: شکي در اين نيست که اهل بيت‏عليهم السلام همگي با دعا کردن براي تعجيل فرج حضرت حجّت بن الحسن‏عليه السلام خرسند مي‏شوند، بلکه ممکن است از اقسام پيوند با آنان نيز باشد. (دقت کنيد)