دليل بر اين - اضافه بر اين‏که مقتضاي شفاعت پيغمبر اکرم‏صلي الله عليه وآله و آخرين جانشينان آن حضرت است - روايتي است که در تفسير امام‏عليه السلام از رسول خداصلي الله عليه وآله آمده که فرمود: سوگند به آن‏که مرا به حق، به پيامبري برانگيخت که مردي از پيروان ما گناهان و خطاهايي دارد که از کوه‏هاي احد و از زمين و آسمان چندين برابر بزرگ‏تر است، به مجرّد اين‏که توبه مي‏کند و بر خودش ولايت ما را تجديد مي‏نمايد، گناهانش به زمين زده مي‏شود شديدتر از کوبيدن عمّار، اين صخره را بر زمين است. [1] .
مي‏گويم: ظاهراً منظور از تجديد ولايت، اظهار اموري است که بر التزام انسان به ولايت ائمه معصومين‏عليهم السلام و توجه او نسبت به آنان و تسليم نسبت به اوامرشان دلالت کند، و ترديد نيست که اين امر با دعا براي فرج مولي صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - حاصل مي‏شود، زيرا که نشانه انتظار فرج آن‏ها و علامت التزام به ولايت ايشان است، و گرنه اصل عقيده قلبي نيازي به تجديد ندارد، هرچند که قابل زياد شدن مي‏باشد. و آنچه بيان داشتيم براي هوشمندان روشن است.