دعا کردن براي فرج مولاي ما حضرت صاحب الزمان‏عليه السلام وفا نمودن به عهد و پيمان الهي است که از اهل ايمان گرفته شده. و بررسي اين مطلب در چند قسمت بيان مي‏گردد:


اول: ترديدي نيست که وفاي به عهد خداوند واجب است، به مقتضاي قرآن کريم و به حکم عقل سليم اين امر مسلّم است، خداوند - عزّوجلّ - مي‏فرمايد: «أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِکُمْ»؛ [1] به عهد من وفا کنيد به عهد شما وفا نمايم.


و فرموده خداي متعال: «وَأَوْفُوا بِالعَهْدِ إِنَّ العَهْدَ کانَ مَسْؤُولاً»؛ [2] وفاي به عهد کنيد که از عهد پرسيده مي‏شود.


و فرموده: «أَفَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْکَ مِنْ رَبِّکَ الحَقُّ کَمَنْ هُوَ أَعْمي إِنَّما يَتَذَکَّرُ أُولُوا الأَلْبابِ الَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَلا يَنْقُضُونَ المِيثاقَ»؛ [3] آيا کسي که يقين مي‏داند که آنچه از سوي پروردگارت بر تو نازل شده، حق است، مساوي و يکسان است با کسي که کور است [و کافر] ، تنها خردمندان متذکر اين حقيقت مي‏شوند، آنان که عهد خدا را وفا مي‏کنند و پيمان را نمي‏شکنند.


و باز فرموده: «وَالَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَيَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ»؛ [4] و آنان که پس از پيمان بستن، عهد خدا را شکستند، و هم آنچه را که خداوند به پيوند آن امر کرده گسستند و در زمين فساد نمودند، آن‏ها را لعنت خدا و منزلگاه دوزخ نصيبت است.


دوم: در روايات متعددي که از ائمه اطهارعليهم السلام روايت شده عهد، به ولايت امامان تفسير گرديده است، چنان‏که در کافي از حضرت امام صادق‏عليه السلام آمده که فرمود: و ما ذمّه و حرمت خدا هستيم و ما عهد الهي هستيم، پس هرکه به پيمان ما وفا کند عهد الهي را وفا نموده، و هرکس آن را بشکند حرمت و عهد الهي را شکسته است. [5] .


و در مرآة الانوار از امام صادق‏عليه السلام درباره آيه شريفه: «إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً»؛ [6] ؛ مگر آن کس که نزد خداوند عهدي گرفته باشد. فرمود: يعني آن‏که به ولايت علي و امامان بعد از اوعليهم السلام براي خدا دينداري کند که همان است عهد او نزد خداوند.
و نيز از کنز الفوائد از امام صادق‏عليه السلام درباره فرموده خداوند: «وَأَوْفُوا بِالعَهْدِ إِنَّ العَهْدَ کانَ مَسْؤُولاً»؛ [7] و به عهد وفا کنيد که حتماً از عهد سؤال مي‏شود. آمده که فرمود: عهد آن است که پيغمبرصلي الله عليه وآله بر مودّت ما و اطاعت امير المؤمنين‏عليه السلام از مردم گرفته است.


و اخبار بسيار ديگر.


و ظاهراً بيان اين مطلب به خصوص از باب ذکر اهمّ افراد و اعظم مصاديق است، نه اين‏که پيمان و عهد منحصر در همين باشد، واللَّه العالم.
سوم: وفاي به عهد ياد شده با شش امر حاصل مي‏گردد:


1 - يقين قلبي به امامت و ولايت آن‏ها و تسليم به آنچه از آن‏ها وارد شده است.


2 - مودّت قلبي نسبت به آنان.


3 - بغض دشمنانشان و کساني که بر آنان جلو افتادند [و خلافت را غصب کردند] .


4 - اطاعت و پيروي از آنان در تمام اوامر و نواهي ايشان.


5 - اظهار اعتقاد قلبي به آنان به وسيله زبان و اعضاي بدن - به مقدار توانايي و استطاعت -.


6 - ياري کردن آن‏ها در هر حال به مقتضاي آن

.
و اين عناوين شش‏گانه در دعا براي مولايمان صاحب الزمان‏عليه السلام و درخواست تعجيل فرج آن حضرت از خداوند تحقق مي‏يابد و اين مطلب روشن است و نيازي به بيان ندارد.