تمام آثار و فوايد و نتايج دنيوي و اخروي که بر نيکي به والدين هست، دعا کننده براي حضرت قائمعليه السلام خواهد داشت، چنانکه در بخش سوم کتاب متذکر شديم که امامعليه السلام پدر حقيقي تمام مردم است، پس هرکه بر او ظلم کند عاق پدر حقيقي خويش گشته، و هرکه به او نيکي نمايد به تمام آنچه بر نيکي کردن به پدر ظاهري مترتب است رستگار ميشود. و ترديدي نيست که والد حقيقي حقّش عظيمتر و مقامش بالاتر است، و از پدر ظاهري نسبي انسان شايستهتر است که به او احسان گردد.
دليل بر اين معني - اضافه بر دلالت عقل سليم بر آن - در حديثي طولاني از تفسير امام عسکريعليه السلام روايت شده که فرمود: و البتّه حقّ ما بر شما عظيمتر است از حقّ پدر و مادري که از آنها متولد شدهايد، که ما - اگر اطاعتمان کنيد - شما را از آتش به سوي خانه آرام و جاويدان نجات ميدهيم.... [1] .
کما اينکه بدون شک دعا براي پدر - به خصوص با امر او به آن - از روشنترين انواع نيکي و مهمترين و سودمندترين آنها است.
و امّا آثار و فوايد نيکي به والدين - از انواع مختلف خير دنيا گرفته تا ثوابهاي اخروي - از موضوع بحث ما در اين کتاب خارج است. طالبين به کتابهاي علماي بزرگ ما از قبيل کافي و بحار مراجعه نمايند.
[1] و مؤيّد اين معني روايتي است که در جامع الاخبار: 16؛ از پيامبر اکرمصلي الله عليه وآله آمده که فرمود: حقّ عليّ بن ابي طالب بر مسلمين همچون حقّ پدر بر فرزندانش ميباشد. گفتني است که به روايات ثابت شده که آنچه براي يکي از امامانعليهم السلام باشد براي همه امامان جاري است، يعني اگر براي يکي از آنها حقّي بر ما ثابت شد براي همه آنها ثابت است. (مؤلف).
