خداوند در هر زمان، انسان‏هايى دارد كه بر ديگران حجّت مى‏باشند و چون آنان در راه خدا قدم برداشته، براى اعتلاى كلمة اللَّه مبارزه مى‏كنند، خداوند ياور آنان خواهد بود و شرّ دشمنان را از آنان دور مى‏كند. در زمان غيبت امام عصر(عج) قم و مردم آن بر ديگر انسان‏ها حجّت هستند.


امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «گرفتارى‏ها و مشكلات از قم و مردمش به دور است و روزگارى خواهد رسيد كه قم و مردم آن، حجّت بر همه مردمان باشند و آن هنگام در زمان غيبت قائم ما تا به هنگام ظهور حضرتش مى‏باشد و اگر چنين نبود، زمين اهلش را فرو مى‏برد.


به يقين فرشتگان، گرفتارى‏ها را از قم و مردمانش دور مى‏كنند و هيچ ستمگرى قصد قم را نمى‏كند، مگر آن كه خداوند، كمرش را مى‏شكند و او را گرفتار درد، مصيبت يا دشمن مى‏گرداند. خداوند نام قم و مردم آن را از ياد ستمگران مى‏برد؛ چنان‏كه آنان خدا را فراموش كرده‏اند». [1]