شاهد بر اين مطلب روايتي است که در اصول کافي به سند خود از اسحاق بن عمار آورده که گفت: حضرت ابوعبد اللَّه صادق‏عليه السلام فرمود: اي اسحاق! تا مي‏تواني به دوستانم نيکي کن که هيچ مؤمني به مؤمن ديگر احسان يا کمک نکند مگر اين‏که صورت ابليس را خراشيده و به دلش زخم زده است. [1] .


مي‏گويم: اين حديث دلالت دارد بر اين‏که کمک به مؤمن و احسان به او دو سبب براي خراش صورت ابليس و زخم زدن به دل او است. و ما مکرر گفته‏ايم که دعا براي تعجيل فرج مولايمان صاحب الزمان‏عليه السلام کمک و احسان است، و آن حضرت اصل ايمان و رئيس‏اهل دين است، پس اين فايده بر اعانت و احسان به آن حضرت به نحو اکمل حاصل مي‏گردد.