دليل بر اين معني روايتي است که در اصول کافي و غير آن از عمّار ساباطي آمده که گفت: به حضرت ابي عبد اللَّه صادقعليه السلام عرضه داشتم: کدام يک بهتر است، عبادت پنهاني با امام پنهان شده شما در دولت باطل، يا عبادت در دوران ظهور حق و دولت آن با امام آشکار از شما؟ فرمود: اي عمّار! به خدا! که صدقه در سرّ از صدقه آشکارا بهتر است. همينطور به خدا قسم! عبادت شما در پنهاني با امام پنهانشان در زمان دولت باطل و با ترس از دشمنتان و يا صلح با او، بهتر است از کسي که خداي - عزّوجلّ - را در زمان ظهور حق با امام برحقّ ظاهر در دولت حق عبادت نمايد. و عبادت توأم با ترس از دولت باطل همچون عبادت و امنيت در دولت حق نيست.
و بدانيد که هرکس از شما در اين زمان نماز واجب خود را در وقتش به جماعت و به طور کامل بجاي آورد و از دشمنش کتمان نمايد، خداوند ثواب پنجاه نماز واجب به جماعت گزارده شده را براي او بنويسد. و هرکس از شما که در اين زمان نماز واجبش را فرادي و در وقت خود به طور کامل و درست ادا نمايد، خداوند - عزّوجلّ - ثواب بيست و پنج نماز واجب فرادي براي وي بنويسد. و هرکدام از شما که يک نافله را در وقتش به طور کامل بجاي آورد، خداوند برايش ثواب ده نماز نافله بنويسد. و هرکس از شما کار نيکي انجام دهد، خداي - عزّوجلّ - چند برابر خواهد ساخت، به شرط اينکه حسن عمل داشته باشد و نسبت به دين و امام و جان خود تقيّه را به کار بندد و زبانش را حفظ کند، همانا خداي - عزّوجلّ - کريم است.
عرضه داشتم: فدايت شوم، به خداي قسم! مرا بر عمل تشويق فرمودي و برانگيختي، ولي دوست دارم بدانم چگونه است که ما اعمالمان از اعمال اصحاب امامي که ظاهر باشد در دولت حق بهتر است و حال آنکه همه يک دين داريم؟ فرمود: شما در گرويدن به دين خداي - عزّوجلّ - و به نماز و روزه و حجّ، و به هر کار نيکي و دانشي، و به عبادت خداي - عزّ ذکره - پنهاني از ترس دشمنتان از آنان پيشي گرفتهايد، با امام پنهان شده خود و مطيع او هستيد، و مانند او صبر ميکنيد، و به انتظار دولت حق به سر ميبريد، در حالي که بر
امامتان و بر جانتان از زمامداران ستمگر ميترسيد، حقّ امامتان و حقوق خودتان را در دست ستمگران ميبينيد که از دست شما گرفته، و به کشت دنيا و کسب معاش وادارتان نمودهاند، با وجود صبر شما نسبت به دين و عبادتتان و اطاعت امامتان و ترس از دشمنتان، پس براي اين جهات است که خداوند - عزّوجلّ - ثواب اعمالتان را چند برابر قرار داده است که گوارايتان باد.
عرض کردم: قربانت گردم، بنابراين آرزو نکنيم [به نظر شما] اينکه از اصحاب قائم باشيم و حق آشکار گردد، با اينحال که ما امروز در زمان امامت و با اطاعت شما ثواب اعمالمان بهتر از اصحاب حق و عدل ميباشد؟ فرمود: سبحان اللَّه! آيا دوست نميداريد که خداوند تبارک و تعالي حق و عدل را در بلاد ظاهر کند، و خداوند وحدت کلمه پديد آورد، خداوند بين دلهاي مختلف و پراکنده الفت دهد، و خداي - عزّوجلّ - در زمينش معصيت نشود، و حدودش در خلقش اجرا گردد، و خداوند حق را به اهلش بازگرداند؟ پس حق آشکار شود تا هيچ قسمتي از حق از ترس احدي از خلق مخفي نماند، به خدا قسم! اي عمّار! هيچ کس از شما در اين حال که شما داريد نميرد مگر اينکه نزد خداوند از بسياري از شهداي بدر و احد بهتر باشد پس شما را مژده باد. [1] .
ميگويم: بدين جهت تمام اين حديث را آورديم که بر فوايد بسيار و امور مهمي مشتمل است. و وجه دلالت فرموده امامعليه السلام است که: همينطور به خدا قسم! عبادت شما در پنهاني.... زيرا که دعا از بهترين و مهمترين عبادتها است. [2] .
به خصوص دعا در حق صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف -، چنانکه براي دقت کنندگان در قسمتهاي مختلف اين کتاب معلوم ميگردد.
[1] کافي: 333:1.
[2] کليني در اصول کافي: 466:2، باب فضيلت دعا و تأکيد بر آن، به سند صحيحي از زراره از حضرت ابوجعفر باقرعليه السلام آورده که فرمود: خداي - عزّوجلّ - ميفرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ»؛ همانا آنان که از پرستش من سر برافرازند، زود است که با سرافکندگي داخل جهنم شوند. فرمود: [منظور از پرستش] دعاست و بهترين عبادت دعا است. عرض کردم: کلمه اوّاه در فرموده خداوند: «إِنَّ إِبْراهِيمَ لَأَوَّاهٌ عَلِيمٌ»، معنايش چيست؟ فرمود: اوّاه يعني بسيار دعا کننده. (مؤلف).
