برداشت قشري از مردم از مهدويت و قيام و انقلاب مهدي موعود اين است‏ که صرفا ماهيت انفجاري دارد، فقط و فقط از گسترش و اشاعه و رواج ظلمها و تبعيضها و اختناقها و حق کشيها و تباهيها ناشي مي‏شود، نوعي سامان‏ يافتن است که معلول پريشان شدن است
آن گاه که صلاح به نقطه صفر برسد، حق و حقيقت هيچ طرفداري نداشته باشد، باطل، يکه تاز ميدان گردد، جز نيروي باطل نيروئي حکومت نکند، فرد صالحي در جهان يافت نشود، اين انفجار رخ مي‏دهد و دست غيب براي نجات‏ حقيقت - نه اهل حقيقت زيرا حقيقت طرفداري ندارد - از آستين بيرون‏ مي‏آيد عليهذا هر اصلاحي محکوم است، زيرا هر اصلاح يک نقطه روشن است


تا در صحنه اجتماع نقطه روشني هست دست غيب ظاهر نمي‏شود، برعکس، هر گناه هر فساد و هر ظلم و هر تبعيض و هر حقکشي، هر پليديي به حکم اين که‏ مقدمه صلاح کلي است و انفجار را قريب الوقوع مي‏کند رواست زيرا الغايات تبرر المبادي هدفها وسيله‏هاي نامشروع را مشروع مي‏کنند. پس‏ بهترين کمک به تسريع در ظهور و بهترين شکل انتظار، ترويج و اشاعه فساد است اين جااست که گناه هم فال است و هم تماشا، هم لذت و کامجوئي است و هم کمک به انقلاب مقدس نهائي. اين جا است که اين شعر مصداق واقعي خود را مي‏يابد: در دل دوست به هر حيله رهي بايد کرد طاعت از دست نيايد گنهي بايد کرد اين گروه طبعا به مصلحان و مجاهدان و آمران به معروف و ناهيان از منکر با نوعي بغض و عداوت مي‏نگرند، زيرا آنان را از تأخير اندازان ظهور و قيام مهدي موعود عجل الله تعالي فرجه مي‏شمارند. برعکس، اگر خود هم اهل‏ گناه نباشند در عمق ضمير و انديشه با نوعي رضايت به گناهکاران و عاملان‏ فساد مي‏نگرند زيرا اينان مقدمات ظهور را فراهم مي‏نمايند


شبه ديالکتيکي


اين نوع از برداشت از آن جهت که با اصلاحات مخالف است و فسادها و تباهيها را به عنوان مقدمه يک انفجار مقدس، موجه و مطلوب مي‏شمارد بايد شبه ديالکتيکي خوانده شود.


با اين تفاوت که در تفکر ديالکتيکي، با اصلاحات از آن‏ جهت اجازه داده مي‏شود و تشديد نا بسامانيها از آن جهت اجازه داده ميشود که شکاف وسيعتر شود و مبارزه پيگيرتر و داغتر گردد، ولي اين تفکر عاميانه فاقد اين مزيت است، فقط به فساد و تباهي فتوا مي‏دهد که خود بخود منجر به نتيجه مطلوب بشود


اين نوع برداشت از ظهور و قيام مهدي موعود و اين نوع انتظار فرج که‏ منجر به نوعي تعطيل در حدود و مقررات اسلامي مي‏شود و نوعي اباحيگري بايد شمرده شود به هيچوجه با موازين اسلامي و قرآني وفق نمي‏دهد