مادر پاسخ می گوییم: اولاً بسیاری از علمای اهل سنت احادیث مهدی را متواتر دانسته یا تواتر آنها را از دیگران نقل کرده بدان اعتراضی ننموده اند. مانند ابن حجر هیثمی در «الصواعق المحرقه»، شبلنجی در «نورالابصار»، ابن صباغ در «الفصول المهمه»، محمد الصبان در «اسعاف الراغبین»، کنجی شافعی در «البیان»، شیخ منصور علی در «غایه المأمول»، سویدی در «سبائک الذهب» و جمعی دیگر، که همین تواتر، ضعف سندی را که در بعض آن احادیث موجود است جبران می کند.


عسقلانی می نویسد: خبر متواتر، مفید یقین است و عمل کردن به آن، نیازی به بحث ندارد. [1]


سید احمد شیخ الاسلام و مفتی شافیعه می نویسد: احادیثی که درباره مهدی وارد شده کثیر و متواتر است. در بین آنها هم حدیث صحیح وجود دارد هم حسن هم ضعیف، لیکن اکثر آن احادیث ضعیف می باشند اما چون کثیرند و روات و نویسندگان آنها نیز زیادند بعض آن احادیث بعض دیگر را تقویت می کند و بر روی هم مفید یقین می گردند. [2]


خلاصه، جماعتی از صحابه بزرگ رسول خدا، احادیث مهدی را روایت کرده اند مانند: عبدالرحمان بن عوف، ابوسعید خدری، قیس بن جابر، ابن عباس، جابر، ابن مسعود، علی بن ابی طالب، ابوهریزه، ثوبان، سلمان فارسی، ابوامامه، حذیفه، انس بن مالک، ام سلمه و گروهی دیگر.


آن احادیث را علما و محدثین عامه در کتاب های خودشان نوشته اند مانند: ابوداود، احمد، ترمذی، ابن ماجه، حاکم، نسائی، طبرانی، رویانی، ابونعیم اصفهانی، دیلمی، بیهقی، ثعلبی، حموینی، مناوی، ابن مغازلی، ابن جوزی، محمد الصبان، ماوردی، کنجی شافعی، سمعانی، خوارزمی، شعرانی، دارقطنی، ابن صباغ مالکی، شبلنجی، محب الدین طبری، ابن حجر هیثمی، شیخ منصور علی ناصف، محمد بن طلحه، جلال الدین سیوطی، شیخ سلیمان حنفی، قرطبی، بقوی. و گروهی دیگر. [3]